Οι αρθρογράφοι του Beezdom, δοκιμάζονται ξανά! Αυτή τη φορά προκλήθηκαν από ένα άλλο αρθρογράφο να γράψουν μία φανταστική, λογοτεχνική ιστορία από τον τίτλο ενός τραγουδιού. Η Θεοδώρα Γεωργίου προκάλεσε την Φωφώ Καλοκύρη να γράψει μία ιστορία από το τραγούδι «Νεράιδα, δίχως παραμύθι» από τον Μίλτο Πασχαλίδη.

Για να δούμε Φωφώ, can you bee a story writer?

Ήταν νύχτα. Μια γλυκιά χειμωνιάτικη βραδιά.

Η Τίτα είχε κουραστεί να είναι σπίτι της και να θρηνεί το χαμένο της ραβδί. Ήταν το αγαπημένο της ραβδί που της το είχε κάνει δώρο η Νονά της, όταν γεννήθηκε. Λένε πώς είχε μαγικές ιδιότητες, ότι φώτιζε όταν ο σωστός πρίγκηπας θα βρισκόταν για την Τίτα, αλλά η Τίτα ποτέ δεν τις είχε δει. Το γεγονός όμως ότι έχασε και το ραβδί και την πιθανότητα των μαγικών ιδιοτήτων, τη στεναχωρούσε πολύ.

Αποκαμένη από την αγωνία και την αναζήτηση του ραβδιού, η Τίτα βγήκε να πάρει αέρα. Περπατούσε λίγο σαν υπνωτισμένη και μόνο ο κρύος αέρας την επανέφερε σε ένα παρόν ξυπνώντας τις αισθήσεις της που είχαν μουδιάσει. Κάθισε σε ένα παγκάκι πιο κάτω κοιτώντας το φεγγάρι. Είχε πάρει ένα πακέτο τσιγάρα του πατέρα της και ενώ η ίδια δεν κάπνιζε, σκέφτηκε να δωροδοκήσει τη Σελήνη. «Να βρες μου το ραβδί και θα σου δώσω ένα τσιγαράκι».

Το φεγγάρι τόνιζε την λευκή επιδερμίδα της, μια πραγματική μικρή νεράιδα δίχως ραβδί, δίχως πρίγκιπα, δίχως παραμύθι.

Έτσι απορροφημένη που ήταν σκεφτόμενη νέες δωροδοκίες προς τη Σελήνη, ούτε καν κατάλαβε πότε έκατσε ο νεαρός στην άκρη του παγκακίου. «Κάνει κρύο σήμερα!» της είπε ο Πέτρος. Η Τίτα ξύπνησε απότομα από τις σκέψεις της αντικρύζοντας το νεαρό που γέλαγε από το πέταγμά της.

«Τι κάνεις εδώ μόνη;» τη ρώτησε. Η Τίτα θλιμμένη απάντησε πώς έχασε το αγαπημένο της ραβδί και βγήκε να πάρει λίγο αέρα. «Μα οι μάγισσες καίνε τα ραβδιά τους χορεύοντας εδώ παρακάτω, λες να στο πήρε καμία;»

«Μπα, το δικό μου το ραβδί, δε θα ήθελαν να το κάψουν. Το είχα για να βρω τον πρίγκιπα μου»

«Γυρεύεις πρίγκιπες σε αυτόν τον παράξενο αιώνα;»

«Φυσικά!»

«Θα γίνω εγώ ο πρίγκιπάς σου αν θες! Άνοιξε την καρδιά σου για μένα!»

«Μα εσύ δεν είσαι όπως σε φαντάστηκα! Και δεν ξέρω αν όντως εσύ είσαι ο σωστός. Δεν έχω το ραβδί!» απάντησε στεναχωρημένα η Τίτα.

«Τι κι αν δεν είμαι αυτό που φαντάστηκες; Τι κι αν κι εσύ δεν είσαι αυτό που φαντάστηκα; Σου δείχνω τα σημάδια μου. Και βλέπω και τα δικά σου… δεν έχει νόημα να προσποιείσαι μαζί μου».

«Δεν έχει;»

«Όχι. Βάλε με στην καρδιά σου».

«Εντάξει! γίνε ραβδί και παραμύθι μου!»

«Μικρή νεράιδα μου!» ψιθύρισε με αγαλλίαση και φώτισε ολόκληρος ο Πέτρος.

  1. Εσένα σου άρεσε η ιστορία της Φωφούς;

    1. ΝΑΙ
    2. ΟΧΙ
    18 votes
    Share Your Result

***Απαγορεύεται η μερική ή ολόκληρη αναδημοσίευση του άρθρου σε άλλα sites χωρίς τη συγκατάθεση του beezdom.com

***Πηγή φωτογραφίας εξωφύλλου: betalotti.com.br


Like it? Share with your friends!

​Πες μας τη γνωμη σου...

ΑΓΑΠΩ! ΑΓΑΠΩ!
5
ΑΓΑΠΩ!
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ! ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
0
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ! ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
0
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
ΔΑΚΡΥΣΑ... ΔΑΚΡΥΣΑ...
0
ΔΑΚΡΥΣΑ...
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ! ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
0
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ! ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!
0
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!

Comments