Αγαπητό μου ημερολόγιο,

Πάει τώρα πολύς καιρός που έχει να τα πούμε. Σήμερα θα σου διηγηθώ κάτι, που θα το χαρακτήριζα ως μια από τις πιο κωμικοτραγικές εμ-bee-ρίες που έχω ζήσει!

Θυμάμαι από πάντα την μητέρα και την γιαγιά μου να μου λένε ‶υγεία να έχουμε″. Αντιλαμβανόμουν το τι έλεγαν, αλλά ποτέ στην πραγματικότητα δεν κατάλαβα την ουσία μέσα στον απόηχο αυτής της φράσης. Πιστεύω όμως ότι σε κάποια στιγμή της ζωή του ανθρώπου, έρχεται η ώρα που ανακαλύπτει το νόημα αυτών των λέξεων, μέσα από έντονες προσωπικές εμπειρίες. Και τότε αρχίζεις να τα βλέπεις όλα πιο καθαρά. Τον εαυτό σου, τους ανθρώπους γύρω σου, τη ζωή.

Μάιος 2017

Ήταν ένα συνηθισμένο απόγευμα σαν όλα τα άλλα. Εξαντλημένη από την πίεση και το άγχος, ξάπλωσα για λίγο στο κρεβάτι μου. Κοιτούσα το αριστερό μου χέρι, που τελευταία με ταλαιπωρούσε λίγο. Ξαφνικά αντιλήφθηκα ότι άρχισε να μουδιάζει. Δεν έδωσα σημασία στην αρχή. Αλλά το μούδιασμα δεν έφευγε και δεν μπορούσα να το κουνήσω. Τότε κατάλαβα πως κάτι δεν πάει καλά. Τσίμπησα το χέρι μου και δεν ένιωσα τίποτα. Πανικοβλήθηκα κάπως και τότε πήρα αμέσως τα κορίτσια τηλέφωνο.

Μέσα στον πανικό και την ταραχή και μετά από τηλεφωνική επικοινωνία με γιατρό από Κύπρο, αποφασίσαμε να πάμε στις πρώτες βοήθειες. Τι γίνεται όμως όταν τρεις Κύπριες φοιτήτριες στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στην Γερμανία πηγαίνουν στις πρώτες βοήθειες;

Μας βρήκε το βράδυ στο δωμάτιο αναμονής των πρώτων βοηθειών, περιμένοντας να ακούσω το όνομα μου. Amadou Maria bitte. Αμαντού;;; πετάγονται τα κορίτσια από την μια και σκάνε στα γέλια. Κατ’ ακρίβεια δεν μπορούσαν να σταματήσουν τα τρανταχτά γέλια. Και ‘γω να στέκομαι δίπλα τους με ‶ξεραμένο″ το χέρι περιμένοντας να σταματήσουν…

Τέλος πάντων, με βλέπει η γιατρός και όπως έκρινε έπρεπε να διανυκτερεύσω στο νοσοκομείο για περαιτέρω εξετάσεις. Η μία διανυκτέρευση έγινε επτά και έμεινα για μία εβδομάδα στο νοσοκομείο. Και τότε ήταν που άρχισε η ‶εισβολή″ των Κύπριων φίλων μου στο νοσοκομείο. Παράτησαν όλοι το διάβασμα και ήρθαν να συμπαρασταθούν στην φίλης τους. Γλυκά, φαγητό, λουλούδια, καφές, κουβεντούλα και ο όροφος της κλινικής είχε γίνει δικός μας. Φυσικά είχα και συγκάτοικο, μία γλυκύτατη ηλικιωμένη, που όμως δεν άντεχε την φασαρία.

Στο εν τω μεταξύ ακολούθησε για μένα μία σειρά κλινικών εξετάσεων και οφείλω να παραδεχτώ πως δεν ήταν ότι πιο ευχάριστο. Η κάθε εξέταση είχε και τις αντίστοιχες παρενέργειες, κάτι που δυσκόλευε την διαμονή μου στο νοσοκομείο. Μέσα σε όλη αυτή την προσπάθεια να ανακαλύψουν οι γιατροί τι έχω, μου έδωσαν κάποιο υπογλώσσιο για να μειωθεί ο πόνος. Ήταν εκπληκτικό, το γεγονός ότι μέσα σε 30 λεπτά ένιωσα πολύ καλύτερα. Και έτσι πήγα με τα παιδιά στην καφετέρια της κλινικής για να ξεσκάσω λίγο… Τελικά δεν ξέσκασα αλλά έσκασα σαν καρπούζι πάνω στον φίλο μου. Όπως καταλαβαίνετε μερικές φορές η φαρμακευτική αγωγή δεν έχει τα επιθυμητά αποτελέσματα. Λιποθυμία, ζάλη, τρέμουλο, ρίγος, ξηροστομία, δύσπνοια, ταχυκαρδία…Τα πράγματα έδειχναν σκούρα και φοβηθήκαν όλοι, οι οποίοι ήταν ανελλιπώς δίπλα μου.

Μετά από αυτό οι φίλοι μου αναγκάστηκαν να καλέσουν τις μεγάλες δυνάμεις… Την ηρωίδα Κύπρια Μάνα! Έτσι λοιπόν, μέχρι να ‘ρθει στο σκηνικό η μητήρ μου, τα παιδιά φρόντισαν να είναι δίπλα μου και έμειναν στο νοσοκομείο όλο το βράδυ! Ένα από τα κορίτσια, για να με κάνει να νιώσω καλύτερα με έβαψε και με χτένισε. Ενώ άλλη μου έφερε κόκκινα τριαντάφυλλα. Και κάντε με τώρα εικόνα στο νοσοκομείο, πάνω στο αναπηρικό καροτσάκι, κοκέτα, με τον ορό στο ένα χέρι και με κόκκινα τριαντάφυλλα στο άλλο…Αξέχαστες στιγμές.  Ηθικό δίδαγμα;;…Είναι απίστευτο το πως μπορούν κάποιοι άνθρωποι, που μόλις μπήκαν στην ζωή σου, να γίνουν οικογένεια σου. Δικοί σου άνθρωποι, ενωμένοι σαν μια γροθιά, για σενα, για να σου υπενθυμίσουν πως η υγεία σου είναι σημαντικότερη από οποιοδήποτε άλλο πρόβλημα.

Ανεκτίμητη αξία.

***Απαγορεύεται η μερική ή ολόκληρη αναδημοσίευση του άρθρου σε άλλα sites χωρίς τη συγκατάθεση του beezdom.com


Like it? Share with your friends!

​Πες μας τη γνωμη σου...

ΑΓΑΠΩ! ΑΓΑΠΩ!
60
ΑΓΑΠΩ!
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ! ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
0
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ! ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
0
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
ΔΑΚΡΥΣΑ... ΔΑΚΡΥΣΑ...
1
ΔΑΚΡΥΣΑ...
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ! ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
5
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ! ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!
2
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!