Μπαίνω που λέτε σε ένα πολυκατάστημα, και ζητάω από την υπάλληλο εκεί έναν βράχο ελπίδας, ξέρετε αυτόν τον βράχο πάνω στον οποίο δένεις την ψυχή σου ώστε να προστατεύεται από το κάθε κύμα που έρχεται με φόρα και την χτυπάει. Και η υπάλληλος μένει και με κοιτάει, ακούνητη και σκεπτική: “Συγγνώμη, είναι υπό έλλειψη”, μου απάντησε ανήξερη προσπαθώντας βέβαια να κρύψει την αλήθεια, ότι δηλαδή πρώτη φορά ακούει κάτι τέτοιο στα τόσα χρόνια εργασίας της.

Beez_alpha
Beez_fcg
Beez_fk
Beez_karis
Beez_kokkinis
Beez_Larcou
Beez_mavros
Beez_photo
Beez_printingpros
previous arrow
next arrow

Και τότε είναι που συνειδητοποίησα πόση ζήτηση ΔΕΝ έχει σήμερα ο συγκεκριμένος βράχος. Και γιατί να έχει δηλαδή; Είναι η ψυχή κάτι όντως τόσο σημαντικό που να αξίζει να προστατευθεί από όσα την βάλλουν καθημερινά; Μπα μωρέ…Εγώ απλά ίσως να είμαι λίγο παραπανίσια ευαίσθητη. Αυτό θα είναι!

“Δεν πειράζει” της λέω. “Μήπως όμως έχετε έναν καθρέφτη ειλικρίνειας; Όχι όμως από αυτούς που δείχνουν την εμφάνιση, από δαύτους έχουμε πολλούς. Από εκείνους που δεν λένε ψέματα θέλω, που απλώς δείχνουν την ψυχή…Έχετε;”

Ναι λοιπόν… το ξανασκέφτηκα τι θέλετε τώρα; Έχω φάει κόλλημα με την μελανιασμένη μου ψυχή. Κρίμα δεν είναι; Λίγο η εξακρίβωση της κατάστασης του σήμερα, λίγο το κλίμα της πικρής απογοήτευσης που με βάρεσε…Πες το όπως θες.

Μένει πάλι η υπάλληλος αμίλητη, κοιτάζοντας την προϊσταμένη της.

“Οχι, λυπάμαι. Ούτε κάτι τέτοιο έχουμε”, μου απάντησε.

vista.com

Αρχίζω λοιπόν και απογοητεύομαι. Μα πως γίνεται ένα ολόκληρο πολυκατάστημα τη σήμερον ημέρα να μην έχει τα πλέον βασικά είδη πρώτης ανάγκης;

Πριν φύγω, να σας ρωτήσω κάτι τελευταίο, φτυάρια, από εκείνα που σκάβεις τον λάκκο του διπλανού σου και λίγες σταγόνες αδιανόητης αλαζονείας σε μπουκαλάκι των 100ml,έχετε;

Τότε η υπάλληλος αποκρίθηκε αμέσως με ένα πονηρό χαμόγελο απαντώντας: “Ναι βεβαίως και έχουμε. Μάλιστα έχουν μείνει τα τελευταία κομμάτια. Να σας τα φέρω; “

“Όχι ευχαριστώ, απλά από περιέργεια ρώτησα. Μην τα στερήσω και από κάποιον άλλο και πάθει κανένα στερητικό σύνδρομο…Ευχαριστώ πολύ για την βοήθεια, γειά σας!” της είπα και έφυγα.

Και όντως με βοήθησε. Με βοήθησε και μάλιστα πολύ, στο να αντιληφθώ τα όσα βρίσκονται μπροστά στα μάτια μου αλλά εγώ σε όλη μου τη ζωή τα αγνοώ, σαν να είμαι απλά ένας παθητικός θεατής σε μια αδιάφορη ξένη ταινία.

Θεέ μου, σε τι κόσμο ζούμε;

zyle.ru


***Απαγορεύεται η μερική ή ολόκληρη αναδημοσίευση του άρθρου χωρίς την συγκατάθεση του beezdom.com

***Πηγή φωτογραφίας εξωφύλλου: elenahalivelaki.wordpress.com

Beez_fcg
Beez_Larcou
previous arrow
next arrow

Like it? Share with your friends!

​Πες μας τη γνωμη σου...

ΑΓΑΠΩ! ΑΓΑΠΩ!
16
ΑΓΑΠΩ!
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ! ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
0
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ! ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
0
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
ΔΑΚΡΥΣΑ... ΔΑΚΡΥΣΑ...
0
ΔΑΚΡΥΣΑ...
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ! ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
2
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ! ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!
0
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!