Από όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, ονειρευόμουν βαθιά και παραστατικά. Τόσο παραστατικά, που πολλές φορές ένιωθα πως αφού έχω τη δύναμη να το ονειρευτώ και να το κάνω πράξη μέσα μου, τότε έχει και τη δυνατότητα να πάρει σάρκα και οστά. Ονειρευόμουν, μα ποτέ το σενάριο της αποτυχίας δεν υπήρχε μέσα στο μυαλό μου. Λάθος μου; Ή απλά τα όνειρα και οι προσδοκίες μου ήταν τόσο μεγάλα, που εάν δεν έφταναν στο ζενίθ της μανίας μου, ίσως να μην πετύχαιναν ;

Τι είναι η επιτυχία και η αποτυχία τελικά; Η πραγματοποίηση των στόχων μας ή μήπως το ταξίδι για τη πραγμάτωση τους και ο βαθμός της προσπάθειας που έχουμε καταβάλει ;

Αυτά τα όνειρα λοιπόν, δεν ήταν ιδιωτικά και κρυφά. Ήταν προσωπικοί στόχοι που μέσα μου επιβάλλονταν να γίνουν πράξη, εφόσον δυστυχώς γύρω μου επικρατούσε μόνο το ιδιωτικό όνειρο.

Δεν το καταλάβαινα ποτέ. Κι ούτε θα το καταλάβω. Κι άμα αβίαστα δε βγαίνει, καλύτερα να μην το καταλάβουν όσοι δεν τους είναι έμφυτο. Ποτέ!

Ήταν πολύ όμορφη. Με μακριά μαλλιά που ζωγράφιζαν πάνω τους όλες τις ανησυχίες και τα βάσανα του κόσμου, με ένα ροζοκόκκινο μειδίαμα και ένα ζευγάρι μικρά μάτια. Έτσι, για να δείχνουν πως τα μεγάλα βρίσκονται μέσα μας και μόνο κάποιους από εμάς… Καίνε.

Φανερωνόταν κάθε βράδυ δίπλα από το κρεβάτι μου. Κάθε βράδυ κι ένας στόχος που έπρεπε να γίνει πραγματικότητα.

Τη ρώτησα αν πήγαινε και σε άλλα σπίτια και η απάντηση της ήταν: Επισκέπτομαι μόνο αυτούς που τα όνειρα τους, γίνονται προέκταση για όλο τον κόσμο. Μόνο σε αυτούς που ξέρω πως δε θα τα παρατήσουν στη μέση. Σε αυτούς που έχουν τη δυνατότητα να τα υλοποιήσουν, μα και να μη τα καταφέρουν, θα ξέρουν πως έχουν δώσει τα πάντα!

Αυτό κράτησα εγώ. Βλέπεις, μόνος σου δεν μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο. Χρειάζονται πολλές νεράιδες τα βράδια για να καταφέρουν να μας ενώσουν. Τόσες λίγες νεράιδες όμως και τόσοι πολλοί άνθρωποι που δε βρήκαν ποτέ το θάρρος και την ενσυναίσθηση για να τους ανοίξουν την πόρτα και να την υποδεχτούν..

Η δική μου η νεράιδα, αλλιώς μου τα έχει μάθει. Με έχει μάθει να ζω με εκείνη τη σπίθα για τον ανυπεράσπιστο. Να ζω για την αλλαγή για τον αδικημένο. Να παλεύω για τα όνειρα του κάθε παιδιού. Να επαναστατώ σε κάθε αναλγησία που απλώνεται απλόχερα μέσα στης κατάντιας τα δεσμά μας.  Με έμαθε πως χωρίς τον χείμαρρο δε βγαίνει.

cdn.psychologytoday.com

Αναζητώ κι εγώ ανθρώπους λοιπόν, που έχουν τη νεράιδα μέσα τους. Ανθρώπους που δε φοβούνται να μιλήσουν για τις αξίες θεωρώντας το μπανάλ. Ανθρώπους που μιλάνε για το ήθος, που δε σβήνεται ούτε με τη μεγαλύτερη επήρεια.

Τη θυμάμαι να μου λέει: «Να είναι το επίκεντρο σου ο απλός άνθρωπος. Εκείνος που μέσα από την αλήθεια του ανακαλύπτεις τη δική σου. Που η αλληλοβοήθεια είναι μονόδρομος. Προέκταση ο ένας για τον άλλο. Θα δεις, πως η απλότητα του ανθρώπου είναι το μοναδικό αληθινό σε αυτό το επιφανειακό που λέγεται ζωή.»

Να μοιράζεσαι λοιπόν, χωρίς να σκορπίζεσαι. Δυνατά να το φωνάζεις να αντηχήσει παντού το «θέλω» σου. Θηρίο να γίνεσαι όταν θίγεται. Να διεκδικείς. Όχι για την επανάσταση του θορύβου, μα για την ακεραιότητά σου. Κι αν σου πουν πως το βρίσκουν υπερβολικό, να τους λες πως το προτιμάς απ’ το δικό τους βολικό. Εκείνο το μέτριο που δε συνάδει με τη ζωή την πρόσκαιρη.

envisionkindness.org

Ήμασταν τόσο προσκολλημένοι στην επιφάνεια μας, που ούτε ένα δάκρυ δεν κυλήσαμε. Φοβηθήκαμε ακόμα και τον εαυτό μας, μη μας δούμε να εκδηλωνόμαστε και σπάσουμε. Μόνο σε κάτι εμπαιγμούς ξεπέσαμε μπας και δε διαφέρουμε απ΄ το πλήθος. Αυτή θα είναι η μόνη μας «κατάρα».

Και κάπως έτσι λοιπόν, κλειδώνουν τα όνειρά μας.  Λάθος μας! Μόνο εμείς ξέρουμε τι νιώσαμε. Κι είναι φορές που νιώθουμε τόσο μόνοι, επειδή το «πολύ» μας για άλλους είναι παράλογο.

Καλύτερα μόνοι μας λοιπόν παρά με το λίγο τους. Να ξέρουμε μόνο εμείς, μη μας το μολύνουν. Κι είναι τόσο αγνό και τόσο ξένο το δικό τους.. Ποτέ δε θα μάθουν..

Εγώ και η νεράιδα μου… Για τις αξίες γεννηθήκαμε. Και οι αξίες πάντα θα είναι κάτι το καθαρό και αντικειμενικό, όσο κι αν προσπαθείτε πολλοί να το υποκειμενοποιήσετε κι αυτό για να απαλλαγείτε απ΄ τις τύψεις σας την καταδίκη.

Εσείς; Για τι ; / Γιατί γεννηθήκατε ;

**Απαγορεύεται η μερική ή ολόκληρη αναδημοσίευση του άρθρου σε άλλα sites χωρίς τη συγκατάθεση του beezdom.com

***Πηγή φωτογραφίας εξωφύλλου: i.ytimg.com


Like it? Share with your friends!

​Πες μας τη γνωμη σου...

ΑΓΑΠΩ! ΑΓΑΠΩ!
8
ΑΓΑΠΩ!
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ! ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
0
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ! ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
0
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
ΔΑΚΡΥΣΑ... ΔΑΚΡΥΣΑ...
0
ΔΑΚΡΥΣΑ...
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ! ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
1
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ! ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!
0
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!

Comments