Τελειώνεις τη προπόνηση σου και δίχως να το καταλάβεις βρίσκεσαι σπίτι. Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που κάνεις? Τους περισσότερους από εμάς θα μας βρείτε στην κουζίνα, και πιο συγκεκριμένα στο ψυγείο ψάχνοντας απεγνωσμένα για τροφή, σαν βρικόλακες που πρόκειται να κατασπαράξουν το θύμα τους, λες και ήμασταν σε πόλεμο και είχαμε να φάμε μέρες. Γιατί συμβαίνει όμως αυτό, να θες να φας ό,τι βρεις μπροστά σου? Μήπως τελικά η γυμναστική αυξάνει την πείνα?

Είναι λογικό ότι με την άσκηση, λαμβάνει χώρα η κατανάλωση ενέργειας και η καύση θερμίδων, οπότε το έλλειμμα αυτό το αντιλαμβάνεται ο οργανισμός μας και έτσι ως αντιστάθμισμα υποκινούμαστε να λαμβάνουμε και περισσότερες θερμίδες προς αναπλήρωση. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Όλα σχετίζονται με την γκρελίνη, τη λεγόμενη “ορμόνη της πείνας” η οποία απελευθερώνεται στο αίμα από το στομάχι και ουσιαστικά δίνει το σήμα στον εγκέφαλο να νιώσουμε το αίσθημα της πείνας αφού αδειάσει το στομάχι μας.

Ενώ η επιστήμη δεν έχει καταλήξει και δεν έχει δώσει σαφείς απαντήσεις στο ερώτημα, νέες μελέτες έχουν δείξει πως η πείνα που νιώθουμε μετά τη γυμναστική σχετίζεται άμεσα με το είδος της φυσικής δραστηριότητας που εκτελούμε και τη θερμοκρασία του σώματος.

Για παράδειγμα, έντονες μορφές άσκησης όπως το τρέξιμο αλλά και τα βάρη ή η γιόγκα καταστέλλουν το αίσθημα της πείνας, ακριβώς επειδή αυξάνεται  η θερμοκρασία του σώματος και ο οργανισμός προσπαθεί να διοχετεύσει αυτή την έξτρα θερμότητα στο περιβάλλον και το επιτυγχάνει κυκλοφορώντας το αίμα στο δέρμα.

Το αίμα που χρησιμοποιείται προέρχεται και αυτό από το στομάχι και έτσι δημιουργείται το αίσθημα του κορεσμού. Αντιθέτως, το κολύμπι μπορεί να “ξυπνήσει” την πείνα και κυρίως την επιθυμία μας για γλυκό, επειδή η θερμοκρασία του σώματος παραμένει χαμηλή και το αίμα συγκεντρώνεται στα όργανα της πέψης και δεν διοχετεύεται στους μύες.  (σύμφωνα με τις έρευνες του δρα Ντέιβιντ Στένσελ, καθηγητή της Σχολής Αθλητικών Επιστημών του πανεπιστημίου του Λαφμπόροου στη Βρετανία)

Παρόλα αυτά, το αίσθημα της πείνας ενισχύεται κυρίως όταν δεν διατηρούμε σωστό διατροφικό πλάνο συνδυαστικά με το ωράριο της γυμναστικής μας ή όταν υποκύπτουμε στην “συναισθηματική” πείνα. Όσον αφορά την πρώτη κατηγορία, κάνουμε τα εξής σφάλματα: Συνήθως δεν λαμβάνουμε τις κατάλληλες θερμίδες πρωτίστως από ένα πλούσιο πρωινό το οποίο αποτελεί απαραίτητο κομμάτι της ισορροπημένης διατροφής, παραλείποντας το και δευτερευόντως δεν προετοιμάζουμε ορθά τον οργανισμό μας για την επερχόμενη προπόνηση αφήνοντας το στομάχι μας άδειο για αρκετές ώρες.

Καλό επομένως θα ήταν, πριν την άσκηση να τρώμε τρόφιμα πλούσια σε υδατάνθρακες, οι οποίοι θα δώσουν άμεση ενέργεια κατά την άσκηση. Απαιτείται βέβαια να υπάρχει ισορροπία εφόσον η κατανάλωση μεγάλης ποσότητας φαγητού πριν την άσκηση μπορεί να προκαλέσει δυσφορία ενώ αντιθέτως, η κατανάλωση μικρότερης ποσότητας ίσως να μην δώσει στον οργανισμό την απαιτούμενη ενέργεια για να ολοκληρωθεί η προπόνηση. Μόλις τελειώσεις την άθληση, χρειάζεσαι ένα γεύμα αποκατάστασης που θα περιέχει υδατάνθρακες και πρωτεΐνη, ώστε να αποκαταστήσεις τις αποθήκες γλυκογόνου στον οργανισμό σου και να επιταχύνεις την επιδιόρθωση των μυικών ινών που έχουν υποστεί βλάβη.

Οι προαναφερόμενες παραλείψεις ή “κακές” συνήθειες έχουν ως αποτέλεσμα να καταλήγουμε σε διατροφικά “ξεσπάσματα” και επεισόδια λαιμαργίας, στο τέλος της μέρας. Επιπλέον, πολλές φορές ο εγκέφαλός μας συγχέει το αίσθημα της πείνας και της δίψας. Ο οργανισμός μας όντας αφυδατωμένος μετά από μια έντονη προπόνηση χρειάζεται αρκετή ποσότητα υγρών εξαιτίας του ιδρώτα που δαπάνησε, ωστόσο παρερμηνεύοντας τα σημάδια και μεταφράζοντάς τα σε πείνα, προσπαθούμε να καλύψουμε την ανάγκη ενυδάτωσης μέσα από το φαγητό. Οπότε την επόμενη φορά, πριν προβείς σε υπερφαγία, σκέψου μήπως απλά…διψάς!

Η πείνα επίσης αυξάνεται όταν έχουμε έλλειψη ύπνου.

Η μη ικανοποιητική τόσο σε διάρκεια όσο και ποιότητα ξεκούραση και αποθεραπεία των μυών, συνήθως μας οδηγεί στην κατανάλωση περιττών θερμίδων. Στο ψυχολογικό κομμάτι τώρα και τα παιχνίδια του μυαλού, σχεδόν όλοι μας έχουμε εφαρμόσει το λεγόμενο “Σύστημα ανταμοιβής”. Η νοοτροπία που αποκτούμε όταν θεωρούμε ότι μετά από μια κοπιαστική προπόνηση πρέπει να περιποιηθούμε αναλόγως και τον εαυτό μας, με τι άλλο, πέρα απ’ το φαγητό….κυρίως με τρόφιμα πλούσια σε λίπος και υδατάνθρακες, καταλήγοντας να προσλαμβάνουμε τις διπλάσιες θερμίδες απ’ ότι καίμε στο πρόγραμμα γυμναστικής. 

Η στενή σχέση της διατροφής και της άθλησης είναι προφανής και το ένα σίγουρα επηρεάζει το άλλο. Είναι γεγονός ότι δεν μπορούμε να ελέγξουμε τις ορμόνες της πείνας και του κορεσμού με φαρμακευτική αγωγή, παρά μόνο με συνειδητές επιλογές για το πώς, πότε και πόσο θα διατραφούμε και χτίζοντας μια μακροχρόνια και ισορροπημένη σχέση με το φαγητό.     

***Απαγορεύεται η μερική ή ολόκληρη αναδημοσίευση του άρθρου σε άλλα sites χωρίς τη συγκατάθεση του beezdom.com


Like it? Share with your friends!

​Πες μας τη γνωμη σου...

ΑΓΑΠΩ! ΑΓΑΠΩ!
8
ΑΓΑΠΩ!
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ! ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
0
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ! ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
0
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
ΔΑΚΡΥΣΑ... ΔΑΚΡΥΣΑ...
0
ΔΑΚΡΥΣΑ...
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ! ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
0
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ! ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!
0
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!