Οι αρθρογράφοι του Beezdom, δοκιμάζονται ξανά! Αυτή τη φορά προκλήθηκαν από ένα άλλο αρθρογράφο να γράψουν μία φανταστική, λογοτεχνική ιστορία από τον τίτλο ενός τραγουδιού. Η Ιωάννα Ανδρέου προκάλεσε την Αλεξάνδρα Μακεδόνα να γράψει μία ιστορία από το τραγούδι «Μπαμ και κάτω» του Λάμπη Λιβιεράτου.

Για να δούμε Αλεξάνδρα, can you bee a story writer?

Μερικές φορές μετά από δύσκολες και κουραστικές μέρες αναλογίζομαι πόσο βαρετά και μονόχνοτα θα ήταν όλα, αν είχαμε επίγνωση του μέλλοντος, αν όλα ήταν προβλέψιμα και τίποτα δεν ήταν ικανό να φέρει τα πάνω κάτω ή αν μπορούσαμε με ευκολία να κάνουμε κάθε όνειρο και επιθυμία μας πραγματικότητα. Αν συνέβαινε αυτό ίσως να προλαβαίναμε μερικά από τα πιο μεγάλα λάθη μας, ίσως να ήμασταν και εντελώς αλάθητοι ή έστω πιο προετοιμασμένοι για να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικότερα κάθε εμπόδιο που θα βρισκόταν στο δρόμο μας.

Μια απ’ αυτές τις μέρες ήταν και η σημερινή! Μετά από ολιγόωρο ύπνο και πολλές αναποδιές από το πρώτο κιόλας λεπτό που ξυπνάς και βλέπεις ότι το ξυπνητήρι έχει ήδη σημάνει, τα λεπτά τρέχουν και εσύ αντί να βρίσκεσαι εκεί που πρέπει, είσαι ακόμα κουλουριασμένος στα παπλώματα, ξοδεύοντας ακόμα λίγο από τον τόσο πολύτιμο χρόνο σου, μιας και το σώμα σου αρνείται επιδεικτικά να ακολουθήσει τις εντολές που στέλνει ο εγκέφαλός σου. Λίγο πολύ όλοι έχουμε βρεθεί σ’ αυτή τη θέση έτσι;

Επιστρέφοντας ξανά στη γνώριμη ζεστασιά του σπιτιού μου μετά από μια ακόμη δύσκολη και απαιτητική μέρα και αφού έχω καταφέρει τελικά (κουτσά-στραβά) να ανταπεξέλθω στις αναποδιές που έχω προαναφέρει σωριάζομαι στον καναπέ και το μυαλό μου περιτριγυρίζεται από τις σκέψεις, που επίσης σας έχω προαναφέρει! Μέχρι που τα βλέφαρά μου αρχίζουν να βαραίνουν…

Ξύπνησα λέει ένα πρωινό σε μια  μακρινή, ήσυχη και ειρηνική πολιτεία. Είχα ένα τζίνι με απεριόριστες ευχές και ότι η καρδιά μου επιθυμούσε γινόταν πραγματικότητα, χωρίς να παλέψω και να ιδρώσω για τίποτα. Είχα τα πάντα και το μόνο που απέμενε ήταν να βρω ένα τρόπο να σκοτώνω τον χρόνο μου. Όμως δεν ένιωθα ευτυχισμένη, ούτε ικανοποιημένη! Τίποτα δεν με ενθουσίαζε μιας και δεν είχα τίποτα να ονειρεύομαι και κανένα στόχο να κυνηγάω! Τα είχα όλα, μα παράλληλα τίποτα και αυτή η ρουτίνα ήταν η χειρότερη από όλες!

Μπαμ και κάτω! Βρέθηκα σωριασμένη στο πάτωμα να σκέφτομαι το όνειρο που μόλις είχα δει! Ήταν ξαφνικό κι όμως, έφερε τα πάνω κάτω. Ίσως να με έκανε λιγάκι να εκτιμήσω την ρουτίνα που τόσο πολύ μισούσα, έστω για λίγο ακόμα, μέχρι την επόμενη μέρα που θα ξεκινήσει και θα τελειώσει ανάποδα όσο και η σημερινή. Το μόνο σίγουρο είναι ότι όλα ξεκινούν από μέσα μας και μερικές φορές όλοι χρειαζόμαστε ένα σκούντηγμα για να εκτιμήσουμε την θέση στην οποία βρισκόμαστε και το γεγονός ότι είναι στο χέρι μας να αλλάξουμε το ταξίδι μας με μπόλικη ενέργεια και πόθο για ζωή! Όσες αναποδιές κι αν μας ρίχνουν κάτω, πάντα θα υπάρχει λόγος για να σηκωθούμε και να συνεχίσουμε! Μπορεί να μην γνωρίζουμε τι θα γίνει αύριο, τουλάχιστον όμως θα έχουμε ΖΗΣΕΙ ένα αξιόλογο σήμερα!

  1. Εσένα σου άρεσε η ιστορία της Αλεξάνδρας;

    1. ΝΑΙ
    2. ΟΧΙ
    38 votes
    Share Your Result

***Απαγορεύεται η μερική ή ολόκληρη αναδημοσίευση του άρθρου σε άλλα sites χωρίς τη συγκατάθεση του beezdom.com

***Πηγή φωτογραφίας εξωφύλλου: image.freepik.com


Like it? Share with your friends!

​Πες μας τη γνωμη σου...

ΑΓΑΠΩ! ΑΓΑΠΩ!
7
ΑΓΑΠΩ!
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ! ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
2
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ! ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
0
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
ΔΑΚΡΥΣΑ... ΔΑΚΡΥΣΑ...
0
ΔΑΚΡΥΣΑ...
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ! ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
0
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ! ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!
0
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!