Ήταν βράδυ Σαββάτου, Ιούλης μήνας. Η ζέστη ανυπόφορη και η υγρασία στο ζενίθ της. Το μόνο που ήθελα ήταν να μείνω στο δωμάτιο μου, να ανάψω το κλιματιστικό και να το βάλω σε θερμοκρασία που θα επέτρεπε σε μια πολική αρκούδα να μετακομίσει μαζί μου και να δούμε μαζί μια ταινία στο Netflix. Όμως το είχαμε ήδη κανονίσει με την παρέα να βγούμε και δεν μπορούσα να μην πάω.

Βέβαια αν ήξερα ότι η έξοδος αυτή θα κατέληγε στο Βατερλό μου, δεν θα ερχόμουν ούτε σε χίλια χρόνια.

Φόρεσα ότι πιο αέρινο είχα στην ντουλάπα μου και προσπάθησα να βαφτώ και να φτιάξω τα μαλλιά μου. Ήξερα πως ήταν άδικος  κόπος και πως από την υγρασία σε περίπου 10 λεπτά θα έμοιαζα τον Τζόκερ όμως δεν με ένοιαζε και ιδιαίτερα.

Μπήκα στο αυτοκίνητο και έφτασα στον χώρο που είχαμε κανονίσει να  συναντηθούμε, ένα μπαράκι κοντά στην θάλασσα.  Πήρα το στενό δρομάκι για να φτάσω στην πίσω πλευρά του μπαρ. Και τότε… σε είδα.

Ήσουν μαζί τους. Χαμογελούσες με κάτι που λέγατε και πραγματικά σου το λέω είχες  το πιο ωραίο χαμόγελο που είδα ποτέ μου. Τα πόδια μου είχαν κολλήσει στο έδαφος. Μου ήταν αδύνατο να κουνηθώ. Νόμιζα ότι αυτό που βλέπουμε στις ρομαντικές ταινίες που συναντάς  το ιδανικό και χάνεται ο κόσμος γύρω σου και βλέπεις μόνο αυτό, ήταν υπερβολή και παραμύθια. Έκανα λάθος. Δεν ξέρω πως τα κατάφερα να φτάσω κοντά σας.  «Χαίρω πολύ» μου είπες και από εκείνη την στιγμή κατάλαβα ότι θα άρχιζαν τα δύσκολα και αυτό γιατί ήσουν ότι υπό άλλες συνθήκες θα ήθελα να αποφύγω. Βλέμμα γεμάτο αυτοπεποίθηση, αυτάρεσκος και ύφος γόη της δεκαετίας του ‘60. Έτσι για μένα κάπως έτσι ξεκίνησαν τα ζόρια…

Έκανα πολλά για σένα. Σε κυνήγησα. Κατέβαλα τεράστιες προσπάθειες για μια ακόμα μια συνάντηση με την κοινή μας παρέα. Ταξίδεψα χιλιόμετρα απλά για να  βρεθώ κοντά σου και ας μη μου έριχνες ούτε ένα βλέμμα. Κι ας απαξίωνες να μου μιλήσεις.

Άρχισα να αμφιβάλλω για τον εαυτό μου. Πολλές φορές σκεφτόμουν ότι ίσως δεν ήμουν αρκετή για σένα και ας με βεβαίωναν οι γύρω μου ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει και ότι εσύ έχεις το πρόβλημα. Δεν πίστευα πως γίνεται ένα τόσο τέλειο δημιούργημα, σαν εσένα, να κάνει λάθος. Έβλεπα τον εαυτό μου μέσα στα μάτια σου και αυτό ήταν που με πλήγωνε πιο πολύ. Διότι είχα μπει στην ψυχή σου. Σε ήξερα καλύτερα και από μένα κι ας σε γνώριζα ελάχιστα…

Θαύμαζες το γυναικείο φύλο. Ήσουν λάτρης και δεν δίσταζες να το δείχνεις! Πονούσα να σε βλέπω να χαμογελάς σε άλλες. Να φλερτάρεις μαζί τους, να τους κάνεις κομπλιμέντα την ώρα που εγώ διψούσα για μία σου απλή κουβέντα, ένα «γεια σου, πως περνάς;» Δεν περίμενα να μου πεις πως είμαι όμορφη, πνευματώδης, έξυπνη. Δεν είχα ουτοπικές απαιτήσεις. Μια απλή ανθρώπινη επαφή ήθελα. Ένα άγγιγμα. Εκείνο το ταξίδι μου στοίχισε να ξέρεις. Έκανα καιρό να συνέλθω. Είχε καταρρακωθεί όλο μου το είναι. Είχα οδηγηθεί σε μια κατάσταση άρνησης δεν ήθελα να κάνω τίποτα.

Όμως να μαι τώρα 8 μήνες μετά… να στέκω στα πόδια μου… Και να απορώ «γιατί σε ερωτεύτηκα»; Τώρα είσαι με άλλη και είσαι ευτυχισμένος, χαίρομαι για σένα. Σήμερα μπορώ πια να το πω και να το εννοώ. Απορώ γιατί έδωσα τόσα και δεν πήρα τίποτα, γιατί τώρα που σε απομυθοποίησα μπορώ να δω καθαρά ποιος είσαι.

Δεν είσαι τίποτα παραπάνω από μια βιτρίνα. Τη βλέπεις αλλά δεν την αγγίζεις. Περιποιημένη για τα μάτια του κόσμου. Αλλά διακοσμημένη με άψυχα υλικά.

Καταπίεσα τις επιθυμίες μου για σένα. Γνώρισα μια άλλη πλευρά του εαυτού μου που δεν θέλω να την ξανασυναντήσω ποτέ. Προσποιήθηκα ότι μου άρεσε κάθε ηλίθια φράση που έλεγες τα κρύα αστεία σου –που τότε ίσως και να μου άρεσαν. Ανέχτηκα την βαριεστιμάρα που σε διακατείχε, τον αδιάλλακτο χαρακτήρα σου και τον ναρκισσισμό σου.

Που σε ερωτεύτηκα, απορώ. Αλλά ο έρωτας είναι τυφλός, δεν λογαριάζει. Να ξέρεις όμως ότι για ένα πράγμα σε ευγνωμονώ, μου έδωσες ένα μάθημα και αυτό σου το αναγνωρίζω.

Σήμερα τολμώ να σου πω ένα ευχαριστώ, γιατί από τις στάχτες μου αναδύθηκε ο νέος μου εαυτός. Και  είναι το μόνο που σου χρωστώ.


Like it? Share with your friends!

​Πες μας τη γνωμη σου...

ΑΓΑΠΩ! ΑΓΑΠΩ!
29
ΑΓΑΠΩ!
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ! ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
1
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ! ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
0
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
ΔΑΚΡΥΣΑ... ΔΑΚΡΥΣΑ...
0
ΔΑΚΡΥΣΑ...
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ! ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
0
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ! ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!
1
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!