Είχα αποφασίσει ότι δε θα με πονάει πια. Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν πονάει πραγματικά, ή ίσως μπορώ να το κατευνάσω, να το μειώσω, χρησιμοποιώντας μια άλλη λέξη. Ίσως ένα άλλο ρήμα, το «πονάω» σου ραγίζει την καρδιά. «Τσούζει», θα λέω ότι απλά με τσούζει. Για να σε προλάβω, φυσικά κι έχω μπει στη διαδικασία να σκεφτώ αν είναι απλά πληγωμένος εγωισμός, ή αν ήταν απλά μια συνήθεια της καθημερινότητάς μου, ένα τεράστιο κομμάτι της, που κόπηκε μαχαίρι από το πουθενά. Αυτά τα δύο σενάρια παίζουν συνήθως,σε αυτά διαλέγουν να ποντάρουν όταν οι φίλες όταν προσπαθούν να τον ξεριζώσουν από το μυαλό μου.

Beez_alpha
Beez_fcg
Beez_fk
Beez_karis
Beez_kokkinis
Beez_Larcou
Beez_mavros
Beez_photo
Beez_printingpros
previous arrow
next arrow

Γιατί, στην τελική, λένε, τι ζήσατε; Τίποτα δε ζήσατε.
Και κάποια στιγμή κατάλαβα, πως αυτό είναι το πρόβλημα. Δεν ζήσαμε τίποτα, απολύτως τίποτα σε σύγκριση με αυτά που θέλαμε να ζήσουμε.

Πάντα είχα την άποψη, πως ο χωρισμός δύο ατόμων υπό άσχημες συνθήκες, είναι πιο εύκολος και γρήγορος. Όταν ο ένας απατάει, προδίδει, κοροϊδεύει, ο χωρισμός είναι μονόδρομος και τα συναισθήματα είναι πιο εύπεπτα. Είναι πάντα πιο εύκολο να βρίσεις, να φωνάξεις, να κατηγορήσεις, να πεις «δεν άξιζε μωρέ» ή «αφού τέτοιος αποδείχθηκε τελικά».  Αλλά όταν ο χωρισμός έρχεται σύντομα και απότομα, όταν ένα μικρό ατόπημα κι ένας λάθος χειρισμός ραγίζουν κάτι που δύο άτομα, με την ίδια θέληση, είχαν χτίσει τόσο όμορφα, εκεί τα συναισθήματα είναι διαφορετικά. Δεν τσούζουν απλά, όχι. Πονάνε. Το «γιατί;», το «τι πήγε τόσο λάθος;», η αδικία που νιώθεις, είναι πάντα η πιο πικρή επίγευση.

Ό,τι δεν προλάβαμε είναι, παραδόξως, αυτό ακριβώς που μας τυραννάει περισσότερο. Το είπε και ο Σάιξπηρ, πως ακριβώς η προσδοκία είναι ο λόγος που πονά η καρδιά μας.

Συχνά ακούμε πως το να είμαστε δυστυχισμένοι ή ευτυχισμένοι είναι δική μας επιλογή. Σε γενικές γραμμές, δεν μπορώ να διαφωνήσω. Είναι γεγονός πως είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε κι αυτό που λέμε, πως αν πραγματικά πιστεύουμε σε κάτι, γίνεται η πραγματικότητά μας, κι αλλάζει την διάθεση και την οπτική μας. Μπορεί η δύναμη του μυαλού μας και των πεποιθήσεών μας να αλλάξει το πώς νιώθουμε; Κάτι για εμάς ψυχικά δύσκολο κι επίπονο, γιατί να μην το πάρουμε και να το φέρουμε ανάποδα, όπως ακριβώς μας βολεύει; Γιατί να μην επιλέξουμε συνειδητά να δούμε την φωτεινή του πλευρά;
Αυτό ακριβώς θα κάνουμε!

Βάσει αυτού λοιπόν, γιατί αυτά που δεν προλάβαμε να ζήσουμε με ένα άτομο να μας τρώνε την ψυχή; Ναι, ήταν σενάρια στο μυαλό μας, ναι ήταν προσδοκίες κι επιθυμίες μας, και μια μέρα, χωρίς καλά καλά να καταλάβουμε το γιατί, μπήκε ένα τεράστιο STOP σε κάτι που μας έκανε να χαμογελάμε καθημερινά. Ίσως όμως να μην πειράζει. Ίσως να υπάρχει κάποιος λόγος γι’αυτό, τον οποίο δεν αντιλαμβανόμαστε αυτή τη στιγμή. Ίσως αυτό που μας έκανε να χαμογελάμε να ξαναεπιστρέψει στη ζωή μας και να συνεχίσει από εκεί που στμάτησε. Ίσως να μην ήταν η κατάλληλη στιγμή. Ίσως έπρεπε πρώτα να ζήσουμε κάτι άλλο, να δουλέψουμε κάτι άλλο για να μπορέσει να ανθίσει αυτό που επιθυμούσαμε. Ίσως και να μην επιστρέψει ποτέ.
Γιατί; Χωρίς λόγο. Και δε χρειάζεται να μάθουμε το λόγο.
Ας μάθουμε να αφήνουμε αυτά που έφυγαν κι ας εμπιστευόμαστε ό,τι μας τυχαίνει.


***Απαγορεύεται η μερική ή ολόκληρη αναδημοσίευση του άρθρου σε άλλα sites χωρίς τη συγκατάθεση του beezdom.com

***Πηγή φωτογραφίας εξωφύλλου: deccanherald.com

Beez_fcg
Beez_Larcou
previous arrow
next arrow

Like it? Share with your friends!

​Πες μας τη γνωμη σου...

ΑΓΑΠΩ! ΑΓΑΠΩ!
3
ΑΓΑΠΩ!
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ! ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
0
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ! ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
0
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
ΔΑΚΡΥΣΑ... ΔΑΚΡΥΣΑ...
0
ΔΑΚΡΥΣΑ...
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ! ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
0
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ! ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!
0
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!