Φεύγει η ζωή τελειώνει όπως λέει και ο αγαπημένος Αλκίνοος και μαζί με αυτή χάνονται και οι άνθρωποι και εσύ ο ίδιος.

Και κάπως έτσι, σε συνδυασμό με κάποια γεγονότα που συνέβησαν, αποφάσισα να φιλοσοφήσω τη δική μου ζωή.  Αποφάσισα να δω και πιο βαθιά, μέσα στην ίδια μου τη ψυχή. Δεν υπάρχει τίποτα πιο απρόβλεπτο απ’ την ίδια μας την ζωή. Απ’ τη μια μέρα στην άλλη, όλα μπορούν να ανατραπούν. Έτσι κι εγώ άλλαξα θεωρία. Ό,τι μέχρι σήμερα πίστευα και έκανα.

Αποφάσισα να αξιοποιήσω κάθε λεπτό της ημέρας μου, της ζωής μου και να το μετατρέψω σε εμπειρίες και μαθήματα. Να δω με διαφορετική ματιά, πιο θετική, πιο αισιόδοξη. Αποφάσισα να κάνω κάθε στιγμή να μετράει και να με κάνει πιο πλήρη και ψυχικά γεμάτη.

Και τότε ξεκίνησα να βλέπω καλύτερα. Να παρατηρώ ανθρώπους. Αλλά πρωτίστως εμένα.

Και ξέρεις τι κατάλαβα;

Πως δε ζούμε, απλά υπάρχουμε.

Έχουμε γίνει δούλοι της καθημερινότητας, σκλάβοι της ρουτίνας νομίζοντας πως έχουμε χρόνο να ζήσουμε όλα εκείνα που αναβάλλουμε καθημερινά. Έχουμε γίνει υποχείρια της ματαιοδοξίας, γεμάτοι άγχος και καταδικάζουμε έτσι τις χαρές, τα χαμογέλα, την ίδια τη ζωή. 

Δεν σου λέω πως η ζωή είναι εύκολη άλλα εσύ ο ίδιος επιλέγεις πως θα ζήσεις όλα αυτά που σου συμβαίνουν θετικά και μη, εύκολα και δύσκολα και να πας παρακάτω. Εσύ ο ίδιος είσαι ο καπετάνιος της ζωής σου, κανείς άλλος.

Οι άλλοι είναι απλά «Σειρήνες» που θα φέρουν στο δρόμο σου πειρασμούς και συ θα αποφασίσεις αν θα ενδώσεις, αν θα πειραματιστείς, αν θα πέσεις στις παγίδες τους.

Η ζωή της δικής μας γενιάς δεν έχει να κάνει με τίποτα με τη ζωή που έζησαν οι παππούδες μας, οι γονείς μας.

Και η διαφορά δεν είναι ότι η δική μας είναι πιο δύσκολη. Αντίθετα η δική μας ζωή έχει τόσα καλά που η δικιά τους, τους στα στέρησε.

Αλλά αυτοί ήξεραν να ζουν. Ήξεραν να αξιοποιούν κάθε τους στιγμή. Ήξεραν ότι κάθε φορά που θα πέσουν, θα ξανασηκωθούν. Πιο δυνατοί και πιο έτοιμοι να ζήσουν. 

Είχαν ένα βλέμμα τόσο καθαρό και ένα χαμόγελο τόσο αληθινό που δεν προερχόταν από τα πλούτη και τις ανέσεις, άλλα απ’ τη θέληση για να ζήσουν. Δεν περίμεναν τις αργίες για να μαζευτεί η παρέα, για να ακούσουν μουσική, να χορέψουν,  να γελάσουν. Γι’ αυτούς η κάθε μέρα ήταν γιορτή γιατί ζούσαν, γιατί δεν έπαιρναν την ζωή σαν δεδομένη.

Αυτό θα πρέπει να ξεκινήσουμε να κάνουμε κι εμείς. Να παραδειγματιστούμε από τους πιο παλιούς και πιο ώριμους και να σταματήσουμε να είμαστε ρομπότ της ρουτίνας. Να σταματήσουμε αυτό το κυνήγι της καθημερινότητας και την ανταγωνιστικότητα.

Ο μεγαλύτερος εχθρός του ανθρώπου είναι ο χρόνος. Μπορεί εύκολα να τον ξεγελάσει και όταν εκπνεύσει κερδίζει πανηγυρικά.  

Τίποτα δεν είναι δεδομένο, γι’ αυτό ξεκίνα να λες σ’ αγαπώ χωρίς να υπάρχει ουσιαστικός λόγος. Ξεκίνα να συγχωρείς. Νιώσε ευλογημένος για ό,τι έχεις αλλά και για ότι δεν έχεις. Πες αυτά που ποτέ δεν τόλμησες, τις πιο ανομολόγητες σου σκέψεις. Κάνε τα ταξίδια που πάντα έλεγες «ας τ’ αφήσουμε γι’ αργότερα». Χάρισε χαμόγελα. Βγες έξω. Διάβασε. Διασκέδασε. Βάλε στόχους. Γίνε ρομαντικός κι άφησε τους άλλους σε πούνε τρελό ή αφελή. Τίποτα δε χάνεις. Μόνο κερδίζεις. Αντιθέτως, τόσα χρόνια έχανες και δεν το αντιλαμβανόσουν.

Απλά ζήσε και μη χάνεις άλλο χρόνο.

Και ξέρεις γιατί;

Γιατί η ζωή είναι η μια και δεν ξαναχαρίζεται.

***Απαγορεύεται η μερική ή ολόκληρη αναδημοσίευση του άρθρου σε άλλα sites χωρίς τη συγκατάθεση του beezdom.com


Like it? Share with your friends!

​Πες μας τη γνωμη σου...

ΑΓΑΠΩ! ΑΓΑΠΩ!
13
ΑΓΑΠΩ!
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ! ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
0
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ! ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
0
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
ΔΑΚΡΥΣΑ... ΔΑΚΡΥΣΑ...
0
ΔΑΚΡΥΣΑ...
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ! ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
1
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ! ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!
0
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!