Σήμερα γάμος γίνεται λέει και το παραδοσιακό και αιώνιο επί της γιορτής τραγούδι. Όλες από μικρή ηλικία ονειρεύονται την ημέρα του γάμου τους , πως θα είναι το νυφικό τους , η διακόσμηση, το μακιγιάζ, τα μαλλιά και πως τα πάντα πρέπει να είναι στην εντέλεια.  Γεμίζουν από άγχος μήπως και πάει κάτι στραβά, μην χαλάσει το μαλλί, μην σπάσει το τακούνι, και τόσα άλλα «μην».

Για μένα , όσο περίεργο και αν φάνηκε στους ανθρώπους που με γνωρίζουν  (το άγχος και εγώ πάμε πακέτο) εκείνη την μέρα αυτό δεν ίσχυε. Εκείνη η ημέρα ήταν αλλιώτικη.  Ήταν γεμάτη ήλιο. Όχι μόνο γιατί ήταν ένα καλοκαιριάτικο Σάββατο του Ιούνη, αλλά γιατί για μένα εκείνη η ημέρα ήταν γεμάτη φως, γεμάτη θετικότητα και αισιοδοξία . 

Οι προετοιμασίες ξεκίνησαν μέρες πριν. Μην φανταστείς από έμενα, άλλα από την μαμά μου, που όπως κάθε άλλη μάνα, θέλει να είναι όλα στην εντέλεια για εκείνη την μέρα. Να «φτιάξει» το σπίτι λες και δεν ήταν μια χαρά, να προσέξει κάθε λεπτομέρεια για να μην μένει κάνεις δυσαρεστημένος. Από πλευράς μου η μόνη μου έγνοια ήταν αυτή η μέρα να ήταν ένα πάρτι αγάπης και τρέλας και να βλέπω τον κόσμο να χαμογέλα, και έτσι έγινε. Διάλεξα το νυφικό μου με πολλή ευκολία και χωρίς δεύτερη σκέψη και τα υπόλοιπα τα άφησα στους ειδικούς, και ήμουν πολύ τυχερή γιατί ήμουν στα καλύτερα χέρια!! 

Από την Τετάρτη ξεκίνησαν να φτάνουν φίλοι από το εξωτερικό. Φίλοι καρδιάς που ο ερχομός τους μας έδωσε μεγάλη χαρά. Και μαζί με αυτούς ξεκίνησε το πάρτι. Από την Τετάρτη το βράδυ συναντιόμασταν όλοι οι φίλοι, διασκεδάζαμε, γελούσαμε κάναμε όνειρα.

Το άγχος δεν υπήρχε πουθενά.

Παρασκευή βράδυ, θέλοντας να κρατήσω το έθιμο αποφασίζω ότι θα κοιμηθώ στο πατρικό μου και εκεί ξεκινά μια κοριτσοσύναξη. Φτάνουν οι φίλες, ξεκινάει το στόλισμα του σπιτιού, η μουσική να παίζει και το γέλιο να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο.  Στιγμές ουσιαστικές που όσα χρήματα και αν έχεις δεν τις εξαγοράζουν. Και καθώς η ώρα πέρνα, αποφασίζουμε πως πρέπει να πάμε για ύπνο γιατί έχουμε και ένα γάμο αύριο .

Σάββατο πρωί, ξύπνησα γύρω στις 8.00 και με την Θεσσαλονικιά φίλη μου ξεκινήσαμε για το ξενοδοχείο που θα γινόταν ο γάμος γιατί είχαμε sound check. Ναι, καλά διάβασες.

Επιθυμία μας με τον Πέτρο ήταν να παίξουμε ντραμς καθότι μέσα από αυτά γνωριστήκαμε. Έτσι ζητήσαμε από τρεις φίλους μουσικούς να μας βοηθήσουν να πραγματοποιήσουμε αυτή μας την επιθυμία και έτσι έγινε. Η Ενγκαρνίτα , ο Αντρέας και ο Αντρέας έκαναν το όνειρο πραγματικότητα. Με θέα την θάλασσα, ξεκινάμε το sound check και το φως του ήλιου ξεκινάει να κατακλύζει το μέσα μας.  Τελειώνουμε, και πάμε για την προετοιμασία. Κομμωτήριο, μακιγιάζ και πάλι χωρίς άγχος άλλα με πολλή χαρά και χαμόγελα.

Η ώρα περνά και ξεκινά να μαζεύεται κόσμος στο πατρικό μου. Φίλοι , συγγενείς , όλοι εκεί.   Το δωμάτιο μου να κατακλύζεται από φίλες , χαμόγελα. Μαζί με τις κουμπάρες μου ετοιμάζομαι, φοράω το νυφικό μου, και οι φωτογράφοι – φίλοι  μου λένε ήρθε η ώρα , πάμε.

Κατεβαίνοντας ακούω τα βιολιά , τον κόσμο να χειροκροτεί και κάπου εκεί λέω στον εαυτό μου «Δεν θα γλυτώσουμε το κλάμα». Πράγμα που έγινε. Η συγκίνηση πολλή και ευγνωμοσύνη ακόμη περισσότερη.  Αφού έχω γίνει ένας κλόουν από το κλάμα με φρεσκάρουν και πάμε στην εκκλησιά. Μην φανταστείς πως το φρεσκάρισμα άντεξε για πολύ γιατί μόλις τον αντίκρισα το δάκρυ της συγκίνησης και της χαράς ξεκίνησε να ρέει .

Με θέα την θάλασσα, το ηλιοβασίλεμα και τον αέρα να μας χαϊδεύει απαλά το μυστήριο τελείωσε και σειρά είχε το πάρτι. Φτάνουμε στο ξενοδοχείο , δίπλα στην θάλασσα. Το σκηνικό μαγικό , παραμυθένιο.  Οι ειδικοί ανέλαβαν πάλι την μετατροπή του χώρου σε παραμύθι. Και ξέρεις τι κατάλαβα?  Όταν αφήνεις τους ειδικούς να κάνουν ότι θέλουν , τους αφήνεις να δημιουργήσουν ελεύθερα το αποτέλεσμα είναι ανεπανάληπτο και τους ευχαριστώ!

Και το πάρτι ξεκινά!

Αφού χορέψαμε το πρώτο μας χορό , και αφού κάναμε πράξη την επιθυμία μας να παίξουμε ντραμς νιώθοντας το συναισθήματα του ενθουσιασμού και της ελευθερίας να μας κατακλύζουν δεν χρειάστηκαν περισσότερα από πέντε λεπτά να ξεκινήσει ο χορός , η διασκέδαση και το stage να γεμίσει από κόσμο. Ανεξαρτήτως ηλικίας , μουσικών ακουσμάτων όλοι διασκέδαζαν, χαμογελούσαν, ζούσαν. Οι άγνωστοι έγιναν γνωστοί και όλοι μαζί μια τρελή παρέα. Και έτσι η ημέρα του γάμου τελειώνει γεμίζοντας τις ψυχές μας με ευγνωμοσύνη , ευτυχία. Γεμίζοντας το μυαλό μας με στιγμές, με αναμνήσεις και πολλή αγάπη.

Γι’ αυτό σαν δική μου συμβουλή , μην αφήσεις το άγχος να σε επηρεάσει . Σημασία έχει να υπάρχει αγάπη εκείνη την μέρα (και γενικά εννοείται) και όλα τα υπόλοιπα μόνο υπέροχα θα είναι!!!!

***Απαγορεύεται η μερική ή ολόκληρη αναδημοσίευση του άρθρου σε άλλα sites χωρίς τη συγκατάθεση του beezdom.com


Like it? Share with your friends!

​Πες μας τη γνωμη σου...

ΑΓΑΠΩ! ΑΓΑΠΩ!
7
ΑΓΑΠΩ!
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ! ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
0
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ! ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
0
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
ΔΑΚΡΥΣΑ... ΔΑΚΡΥΣΑ...
0
ΔΑΚΡΥΣΑ...
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ! ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
0
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ! ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!
0
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!