Λάθος μέρα, ώρα, τόπος και….. άτομο. Όλα λάθος. Αταίριαστοι και ασύμφωνοι. Απορώ κάποιες φορές πώς θα ήταν αν δεν γνωριζόμασταν. Ίσως πολύ καλύτερα και για τους δύο, κυρίως όμως για μένα.

Εκεί που ήμουν πλήρως απασχολημένη στη ζωή μου με πανεπιστήμιο και δουλειά ξαφνικά εμφανίζεσαι εσύ και γίνεσαι προτεραιότητα.  Ήταν ολοφάνερο ότι δεν ταιριάζαμε καθόλου. Εμείς όμως σαν αφελείς το βρίσκαμε πολύ γοητευτικό. Παραμερίσαμε τα όσα μας χώριζαν και εστιάσαμε στην γοητεία της διαφορετικότητας. Η κοινωνικοοικονομική  μας κατάσταση, τα πιστεύω μας, οι προτεραιότητες μας διέφεραν στο έπακρο. Ο ενθουσιασμός μας ξεγέλασε και χωρίς να το καταλάβουμε είχαμε διανύσει τόσες ωραίες στιγμές που θα είχαν αρνητικό αποτέλεσμα στη συνέχεια.

Μετά από λίγο, κάπου το χάσαμε. Λόγω πίεσης από διαφορετικές υποχρεώσεις του καθενός, γίναμε κάτι σαν κριτές ο ένας στη ζωή του άλλου. Πλέον, όταν ο ενθουσιασμός αποχωρούσε σιγά-σιγά, οι ασυμφωνίες που είχαμε πλήθαιναν καθώς οι ήρεμες, ωραίες μας στιγμές γίνονταν πλέον παρελθόν. Τι έφταιγε; Ποιος ξέρει. Βασικά, ίσως και οι δύο. Σίγουρα και οι δύο. Κύριο φταίξιμο όμως ρίχνω στον εαυτό μου που αφέθηκα και δεν κατάλαβα τι ήσουν. Ένας εγωιστής, παρορμητικός χωρίς να σκέφτεται συνέπειες. Είχες παρόμοιο χαρακτήρα με ένα έφηβο που ζει στα άκρα χωρίς να έχει στο μυαλό του τι πράττει και τι θα προκαλέσει. Ανώριμος. Αφελής.

Η στιγμή που συναντηθήκαμε ήταν λάθος, με συνδυασμό το παρελθόν μας. Και οι δύο πληγωμένοι από κάτι προηγούμενο, βρήκαμε κάτι διαφορετικό ο ένας στον άλλο. Αυτό ήταν αρκετό για να δεθούμε και να δώσουμε ευκαιρία στην γνωριμία μας να αναπτυχθεί σε κάτι άλλο, πιο ρομαντικό, πιο «εμείς».  Δεν θέλαμε να ζήσουμε ξανά τα ίδια που συνέβησαν πριν.  Βρίσκοντας κάτι διαφορετικό νομίζαμε ότι όλα τότε θα είναι διαφορετικά. Μέγα λάθος. Πάντα θα υπάρχει κάτι που θα μας ταλαιπωρεί. Όσο ίδιο και να είναι με αυτό που θέλουμε, όσο διαφορετικό και να είναι με αυτό που δεν θέλουμε.

Μάτια θλιμμένα μετατρέπονται και των δύο. Πόνος. Απογοήτευση. Τα θέλω μας και τα πιστεύω μας μπήκαν σε πεδίο μάχης. Παράταιρα όλα αναμεταξύ μας. Ακόμα και ο τρόπος που δείχνουμε την αγάπη μας. Όλα επαναλαμβάνονται ξανά και ξανά. Κυρίως τα λάθη. Τελικά, όταν θέλουμε να ξεπεράσουμε κάποιον, μάλλον είναι η χειρότερη εποχή για να βρούμε «αντικαταστάτη».  Είμαστε ήδη χαμένοι πριν καν ξεκινήσουμε. Ενώ εμείς ξέραμε τι θα γινόταν με εμάς, αδιαφορήσαμε. Νομίζαμε ότι θα μας έσωζε η μαγεία της διαφοράς μας. Ότι ο ένας θα μάθαινε πολλά από τον άλλο.

Έσπασαν τα κομμάτια μας. Μόλις προλάβαμε και οι δύο να τα κολλήσουμε. Και ξανά τα ίδια. Εσύ το βλέπεις εύκολο. Λογικό. Εσύ χαλάστηκες για πολύ λίγο. Αντιθέτως με εμένα.  Δεν σε ενδιαφέρει όμως.  Δεν πειράζει όμως. Άφησες μάθημα σε εμένα. Ούτε η χρονική στιγμή που γνωριστήκαμε μας βοήθησε αλλά ούτε και το χάσμα που υπάρχει ανάμεσα μας. Ερωτικά παράκαιρα σαν κλέφτες του χρόνου. Ερωτικά παράταιρα σαν ασυνδύαστο σύνολο ρούχων.


**Απαγορεύεται η μερική ή ολόκληρη αναδημοσίευση του άρθρου σε άλλα sites χωρίς τη συγκατάθεση του beezdom.com

***Πηγή φωτογραφίας εξωφύλλου: iping.com


Like it? Share with your friends!

​Πες μας τη γνωμη σου...

ΑΓΑΠΩ! ΑΓΑΠΩ!
14
ΑΓΑΠΩ!
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ! ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
0
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ! ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
0
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
ΔΑΚΡΥΣΑ... ΔΑΚΡΥΣΑ...
0
ΔΑΚΡΥΣΑ...
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ! ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
4
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ! ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!
0
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!