Πραγματικά, πόσους τυραννούν οι αναμνήσεις; Γι’ αυτό το λόγο διαλύονται σχέσεις, ραγίζουν καρδιές, χαλάνε φιλίες και δημιουργούνται παρεξηγήσεις. Όμως γιατί, πραγματικά; Δεν είναι απόλυτα λογικό όλοι μας να κουβαλάμε αναμνήσεις του παρελθόντος μας, και συν τοις άλλοις, κάθε στιγμή της ζωής μας να δημιουργούμε νέες; Κάθε μας ανάμνηση αντιπροσωπεύει κάτι που ζήσαμε, μια στιγμή της ζωής μας, ένα μάθημα που πήραμε, μία μας εμπειρία. Και με ποια λογική και για ποιά αιτία, πρέπει να ξεχνάμε ό,τι ζήσαμε –είτε αυτό είναι θετικό, είτε αρνητικό-;

Εφόσον οι αναμνήσεις μας είναι οι εμπειρίες μας, κάτι μας έχουν διδάξει. Είτε μας έχουν κάνει ευτυχισμένους, είτε δυστυχισμένους κατά καιρούς… είτε μας πόνεσαν, είτε μας εξόργισαν… είναι μέρος μας. Είναι αναπόσπαστο κομμάτι του εαυτού μας και, κάθε τι που έχουμε ζήσει, έχει συμβάλει στο ποιοι είμαστε αυτή τη στιγμή. Κάθε άτομο που έρχεται στη ζωή μας, κάθε συναίσθημα που μας προκαλεί και κάθε πτυχή του εαυτού μας που φανερώνεται έχει αξία και πάντα έχουμε, και πρέπει να έχουμε, κάτι να κρατήσουμε από αυτό.

Όλα κάτι μας μαθαίνουν, και ίσως όλα μας συμβαίνουν για κάποιο λόγο. Γιατί λέμε πάντα στον εαυτό μας όταν είμαστε πληγωμένοι, πως ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός; Ξέρουμε όλοι πολύ καλά, πως ο χρόνος ποτέ δεν πρόκειται να διαγράψει τίποτα από το μυαλό μας. Είναι πράγματι ο καλύτερος γιατρός, όχι όμως επειδή με τη βοήθεια του ξεχνάμε, αλλά επειδή με τη βοήθειά του επεξεργαζόμαστε καλύτερα. Ηρεμούμε, παύουμε να είμαστε τόσο έντονα οι πρωταγωνιστές των ιστοριών μας, χαλαρώνουμε και καλωσορίζουμε νέες στιγμές στη ζωή μας, που με τη σειρά τους θα γίνουν φυσικά νέες αναμνήσεις. Έχουμε σκεφτεί ποτέ πως δεν πρέπει να προσπαθούμε να διαγράψουμε τις αναμνήσεις μας  αλλά αρκεί μονάχα να τις χειριστούμε σωστά;

Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως οι αναμνήσεις μας είναι κάτι ιδιαίτερα πολύτιμο, κι ίσως αυτό είναι και το πρώτο βήμα που πρέπει να κάνουμε, για να καταφέρουμε να τις αγαπήσουμε. Οι ευχάριστες είναι οι καλύτερες. Τις θυμόμαστε με χαμόγελο, και πάντα τις διηγούμαστε στους ανθρώπους ευχάριστα και αβίαστα. Τι συμβαίνει όμως με τις άσχημες μας αναμνήσεις –όπως είπαμε και παραπάνω δηλαδή, τις άσχημές μας εμπειρίες; Ε λοιπόν, αυτές κι αν είναι πολύτιμες! Αυτές ακριβώς είναι οι αναμνήσεις, που μας κάνουν καλό. Αυτές είναι που μας βοηθούν να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας.


Αν το καλοσκεφτούμε, τι είναι αυτό που μας ζορίζει τόσο; Τί είναι αυτό που είτε μας φέρνει σε δύσκολη θέση, είτε μας κρατάει πίσω; Θα έλεγα πως η απάντηση είναι η αντιμετώπισή μας. Όσο αποφεύγουμε τις αναμνήσεις που κουβαλάμε, όσο προσπαθούμε να τις ξεχάσουμε και να τις κλείσουμε σε ένα συρταράκι, τόσο δε θα καταφέρουμε ποτέ να συμφιλιωθούμε μαζί τους κι όλο και κάποτε, ίσως στην πιο λάθος στιγμή, θα ξετρυπώσουν από το συρταράκι τους, και θα μας στερήσουν όλη τη συναισθηματική πρόοδο που νομίζαμε ότι κάναμε αγνοώντας τες.

Οι αναμνήσεις δεν δημιουργούνται για να ξεχνιούνται έπειτα. Δημιουργούνται για να μας μαθαίνουν, να μας βοηθούν να ανθίζουμε, και αν τους δώσουμε το χρόνο τους, μας βοηθούν πάντα να πάμε παρακάτω.


***Απαγορεύεται η μερική ή ολόκληρη αναδημοσίευση του άρθρου σε άλλα sites χωρίς τη συγκατάθεση του beezdom.com

***Πηγή φωτογραφίας εξωφύλλου: i.ytimg.com


Like it? Share with your friends!

​Πες μας τη γνωμη σου...

ΑΓΑΠΩ! ΑΓΑΠΩ!
3
ΑΓΑΠΩ!
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ! ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
0
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ! ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
0
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
ΔΑΚΡΥΣΑ... ΔΑΚΡΥΣΑ...
0
ΔΑΚΡΥΣΑ...
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ! ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
0
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ! ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!
0
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!