«Δεν μπορώ» , αυτοματοποιημένη απάντηση που βγαίνει από το στόμα μας ίσα με μια αιωνιότητα φορές … Οι μεταφράσεις ποικίλλουν και συνήθως πίσω από αυτήν την μικρή καταστροφική πρόταση υποβόσκουν άλλα αιτιατά και άλλες λέξεις που δεν μπορούν να εκφραστούν ελεύθερες!

Γεννήθηκες άραγε για να μην μπορείς, για να μην είσαι αρκετός, για να βασανίζεσαι , κι αν η απάντηση σου είναι ΟΧΙ, πώς τότε ξεστομίζεις πως είσαι ανήμπορος ; Η ζωή υπό το πρίσμα της ύλης ως μόνη ύπαρξη θα ήταν μια ζωή δίχως νόημα , μια ζωή που θα έφτανε σε ένα τέλμα και σε ένα τέρμα πολύ πριν από το τέρμα του θανάτου , κι αυτό γιατί η ύλη από μόνη της «δεν μπορεί» και είναι αδύναμη , αυτό όμως που θα την ορθοποδήσει και θα την ωθήσει τις στιγμές της πτώσης της είναι Η ΨΥΧΗ ΣΟΥ και όλη η λαμπρότητα που κρύβεται μέσα σε αυτήν !

Η ψυχή είναι σαν το λευκό χαρτί, όταν έρχεται στον κόσμο δεν έχει τίποτα επάνω της πέρα από την αγνότητα, την ταπεινότητα και την λάμψη ! Θα σε βάλει σε εγρήγορση για να επιβιώσεις, για να ανακουφιστείς όταν νιώσεις την αγκαλιά των γονιών σου, τι γίνεται όμως όσο προχωράμε προς την ενηλικίωση; Όσο η ψυχή είναι λευκό χαρτί, έχει κότσια και ορμάει, απαιτεί και διεκδικεί και βρίσκει τους τρόπους να σε προστατεύσει και να σου δώσει όσα επιθυμείς , μα γιατί μετά “ξεχνάει”; Γιατί στρεφόμαστε προς την ύλη, γιατί μας νοιάζει να αποκτήσουμε και όχι να νιώσουμε, γιατί πάνω στο χαρτί επιτρέπουμε να γραφτούν όλες οι πεποιθήσεις και τα πιστεύω των άλλων για εμάς και έτσι απομακρυνόμαστε από αυτήν και την ξεχνάμε σαν να μην ήταν ποτέ πριν μέσα μας ! Προσπαθούμε να διαχωρίσουμε το σώμα από την ψυχή μας και αυτός ο διαχωρισμός έχει σαν αποτέλεσμα να σκοτώνουμε και το ένα και το άλλο στοιχείο της ύπαρξης μας!

Μας λείπει πολύ όταν είμαστε μόνοι μας, όσο στολισμένοι και φορτωμένοι από υλικά κι αν είμαστε, και κάθε φορά που λέμε “δεν μπορώ” είναι σαν να παραδεχόμαστε πως όσα κι έχουμε αποκτήσει, δεν είναι αρκετά για να ορμήσουν και να τα καταφέρουν αφού δεν έχουν “ψυχή”.

Ήρθαν τα ζόρια αδερφέ μου, τα ζόρια τα μεγάλα, πάρε την γόμα σου και ξεκίνα να σβήνεις.. Σβήσε τις κηλίδες εντός σου και λάμπρυνε την ψυχή σου και πάλι! Συγχώρα και συμφιλιώσου, ταπεινώσου σαν τότε που ήσουν παιδί, μίλησε στον Θεό σου, ενώσου με την ολική ύπαρξη σου, φρόντισε να φροντίζει η ψυχή το σώμα σου και το σώμα την ψυχή σου! Μην τους χωρίσεις ποτέ ξανά, γιατί όπως στην μηχανολογία είναι απαραίτητος ο κινητήρας, έτσι και στο σώμα είναι απαραίτητη  η ψυχή ..

Και τώρα που έγινες ολόκληρος και είσαι νέος εσύ, πάρε ανάσα, κλείσε τα μάτια και ΟΡΜΑ, όρμα και πάλι στο παιχνίδι και γίνε ηγέτης του εαυτού σου!

Χέρι, Ουράνιο Τόξο, Φως, Παλάμη, Αγγίζετε

pixabay.com

***Απαγορεύεται η μερική ή ολόκληρη αναδημοσίευση του άρθρου σε άλλα sites χωρίς τη συγκατάθεση του beezdom.com

***Πηγή φωτογραφίας εξωφύλλου: pixabay.com


Like it? Share with your friends!

​Πες μας τη γνωμη σου...

ΑΓΑΠΩ! ΑΓΑΠΩ!
6
ΑΓΑΠΩ!
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ! ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
0
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ! ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
0
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
ΔΑΚΡΥΣΑ... ΔΑΚΡΥΣΑ...
0
ΔΑΚΡΥΣΑ...
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ! ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
3
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ! ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!
0
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!