Αυτό το άρθρο είναι αφιερωμένο στους γονείς. Σε αυτούς τους ανθρώπους που τους αποκαλούμε μητέρα και πατέρα και είναι οι μοναδικοί άνθρωποι στον κόσμο που όταν αποταθούμε σ’ αυτούς, όσων χρονών και να είμαστε, ανά πάσα στιγμή, πάντα θα έχουν ανοιχτή την αγκαλιά τους και μια συμβουλή στο στόμα για να μας υποστηρίξουν.

Αλλά εδώ θα μιλήσουμε συγκεκριμένα για τους λίγο πιο προστατευτικούς γονείς, αυτούς που υπερβαίνουν λίγο έως και πολύ τα όρια της ελευθερίας και του ελέγχου που θα πρέπει να έχουν απέναντι στα παιδιά τους. Υπάρχει μια βασική διαφορά ανάμεσα στους δημοκρατικούς και τους αυταρχικούς γονείς και αυτή είναι το όριο της ελευθερίας.

Οι γονείς προσπαθώντας να προσφέρουν τα πάντα στο παιδί τους είτε σε υλικά είτε σε ψυχικά αποθέματα, όπως ο ποιοτικός χρόνος που περνούν μαζί τους, σε μικρές ηλικίες ιδιαίτερα, ή η προσπάθεια να τους μεταδώσουν τις δικές τους γνώσεις και εμπειρίες για να αποφύγουν τα προσωπικά τους λάθη του παρελθόντος ή ακόμη και να τους διδάξουν, κάποτε αυτό τους οδηγεί σε ένα λανθασμένο τρόπο διαπαιδαγώγησης.

Ταυτόχρονα, προσπαθούν να υποδείξουν στο παιδί τους να είναι αυτόνομο, από μικρή ηλικία κιόλας, των 2 χρονών, ώστε να υπάρξουν πιο έτοιμοι και προετοιμασμένοι για την μετέπειτα ζωή τους. Αυτό δεν είναι πάντα λάθος αλλά πολλές φορές συγχέεται με την έντονη φυσική αλλά και συναισθηματική απομάκρυνση του γονιού από το παιδί.

Επίσης, κάποιοι γονείς θεωρούν απαραίτητα σωστό να ελέγχουν τα παιδιά τους σε κάθε τους βήμα, από την παιδική ηλικία, την εφηβική πιο ιδιαίτερα, όσο αφορά τις παρέες και σχέσεις, και μετέπειτα στην ενηλικίωση αναφορικά και πάλι με τις προσωπικές τους σχέσεις αλλά και επιλογές ή σοβαρές αποφάσεις όπως είναι τα επαγγελματικά και ο γάμος.

Σε αυτήν ακριβώς την προσπάθεια τους, οι γονείς παγιδεύονται στα δικά τους θέλω και προσδοκίες ή όνειρα που έχουν για το παιδί τους, συμπεριφερόμενοι εγωιστικά και απειλητικά πολλές φορές ως αντίβαρο των θυσιών που έχουν κάνει όλη τους τη ζωή με γνώμονα πάντα ένα ευοίωνο μέλλον για το παιδί τους.

Αυτή είναι και η δικαιολογία άλλοτε των υπερπροστατευτικών γονιών. Αυτό οδηγεί πολλές φορές στην αντίληψη εκ μέρους των παιδιών να νιώθουν τύψεις, να νιώθουν ανίκανοι να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις των γονιών τους, ανεπαρκείς, αμφισβητώντας τις δυνάμεις και δεξιότητες τους, και να ζουν με τον αιώνιο φόβο της αποτυχίας.

Όλα αυτά δεν έχουν μόνο επικίνδυνο αντίκτυπο στα παιδιά αλλά και στους γονείς.

Οι γονείς, ασυναίσθητα, κλείνονται κι αυτοί στην προστατευτική τους γυάλα, μακριά από κάθε είδους συναισθηματικής και κοινωνικής επαφής με άλλους ανθρώπους σαν αυτοί να έχουν κάποιο είδος μιάσματος. Πιστεύουν ότι οι υπόλοιποι γύρω τους έρχονται απειλητικά προς αυτούς και τους παρεκκλίνουν από την προσπάθεια ελέγχου τους.

Ακόμη, η συνεχής προσκόλληση των γονιών προς τα παιδιά, τους απομονώνει, τους περιορίζει, τους προκαλεί σοβαρά αισθήματα άγχους και κατάθλιψης, και δεν τους επιτρέπει να εξελιχθούν και οι ίδιοι ως άνθρωποι. Εάν αυτό δεν είναι αρρώστια, τότε τι είναι;           

Επομένως, αγαπητοί γονείς. Δημιουργούμε από μικρή ηλικία ένα ασφαλή δεσμό με το παιδί μας, γύρω από δημοκρατικά όρια και κανονισμούς και δηλώνουμε αρκετά συχνά στα παιδιά μας ότι θα είμαστε πάντα δίπλα τους σε ό,τι κι αν μας χρειαστούν. Ενισχύουμε την συναισθηματική επαφή, την εποικοδομητική συζήτηση, την προώθηση και στήριξη του παιδιού, την αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση του και επιλέγουμε να αφήνουμε χρόνο και για τον εαυτό μας. Θυμηθείτε, ότι έχετε και έναν σύντροφο να φροντίσετε συναισθηματικά, οπόταν είναι καιρός να του αφιερώσετε λίγο χρόνο.

Κλείνοντας, θα ήθελα να τονίσω ότι σε ευτυχισμένα και δυναμικά παιδιά, εξελίσσονται τα παιδιά που έχουν γύρω τους χαρούμενους, αυτεπαρκείς και ολοκληρωμένους γονείς πολύ προτού να έρθουν τα ίδια στη ζωή.

***Απαγορεύεται η μερική ή ολόκληρη αναδημοσίευση του άρθρου σε άλλα sites χωρίς τη συγκατάθεση του beezdom.com


Like it? Share with your friends!

​Πες μας τη γνωμη σου...

ΑΓΑΠΩ! ΑΓΑΠΩ!
3
ΑΓΑΠΩ!
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ! ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
0
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ! ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
1
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
ΔΑΚΡΥΣΑ... ΔΑΚΡΥΣΑ...
0
ΔΑΚΡΥΣΑ...
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ! ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
1
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ! ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!
0
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!