Αγαπητό μου ημερολόγιο,

Πέρασε κιόλας ένας ολόκληρος χρόνος από τότε που έλαβα μέρος στο Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα Ανταλλαγής φοιτητών, το λεγόμενο ERASMUS.  Σαν σήμερα ένα χρόνο πριν, εγώ και η κολλητή μου εξερευνούσαμε την πιο όμορφη πόλη, την Αθήνα, που έπειτα έγινε η Αθήνα μας.

Θυμάμαι ακόμα πόσο δύσκολο μου ήταν να πάρω την απόφαση και να πω το ναι σε αυτή την τεράστια ευκαιρία αλλά συνάμα πρόκληση που είχα μπροστά μου. Συζητούσα με φίλους, με γνωστούς, σκεφτόμουν όλες τις πτυχές του θέματος, έβαζα κάτω τα θετικά, τα αρνητικά, μέχρι που στο τέλος κατάλαβα πως μία τέτοια εμπειρία μόνο καλά μπορούσε να μου προσφέρει. Δεν είναι ότι φοβόμουν το άγνωστο ή ότι δεν τολμούσα να ζήσω κάτι καινούργιο, κάτι διαφορετικό, αντιθέτως η σκέψη να φοιτήσω σε ένα άλλο πανεπιστήμιο και να ζήσω σε μία άλλη πόλη για έξι μήνες, εξίταρε τη φαντασία μου.

Παρόλα αυτά, όταν σκέφτηκα το ενδεχόμενο να λάβω μέρος στο πρόγραμμα ήμουν ήδη στον τέταρτο χρόνο σπουδών μου, αυτό σήμαινε πως το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς αν όλα πήγαιναν καλά θα έπαιρνα πτυχίο, άρα το ρίσκο που έπαιρνα ήταν μεγάλο. Άσε που το να τα παρατήσεις όλα, δουλειά, φίλους, καθημερινότητα, υποχρεώσεις και να φύγεις για ορισμένο χρονικό διάστημα, δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα. Ευτυχώς που η κολλητή μου κατάφερε να με πείσει πως όλα όσα άφηνα πίσω μου, αυτά που πραγματικά άξιζαν, θα ήταν εδώ και όταν επέστρεφα.  Με αυτά και αυτά λοιπόν, ετοιμάσαμε δύο βαλίτσες και χεράκι, χεράκι πετάξαμε για την πόλη της καρδιάς μας.

Θυμάμαι ακόμα πόσο όμορφη ήταν η Πλάκα εκείνες τις φθινοπωρινές βραδιές του Οκτώβρη, πόσο ήρεμη ήταν η θάλασσα στο Παλαιό Φάληρο, το κρύο που έκανε στην Αράχωβα, τον ενθουσιασμό μας κάθε φορά που γνωρίζαμε ένα φοιτητή που ερχόταν από μία άλλη χώρα και κουβαλούσε άλλη κουλτούρα, άλλη νοοτροπία και πόσο ίδιοι ήμασταν όλοι τελικά. Δεν γνωρίσαμε μόνο καινούργια μέρη στην Αθήνα, γνωρίσαμε ανθρώπους και κάναμε φιλίες που κρατάνε μέχρι σήμερα και αυτό ίσως ήταν και το μεγαλύτερο δώρο που μας πρόσφερε αυτή η εμπειρία. 

Η Αθήνα είναι μία τεράστια πόλη, που πραγματικά αν ζήσεις σε αυτήν θα καταλάβεις πως δεν διαφέρει και πολύ από μία κανονική ζούγκλα. Εγώ όμως λάτρεψα αυτό το χάος που επικρατούσε, αυτήν την βαβούρα, την πολυκοσμία, την κίνηση στον αυτοκινητόδρομο, την κίνηση στον πεζόδρομο, στο μετρό, στη στάση του λεωφορείο, όλα αυτά για εμένα σήμαιναν ζωή.

Αυτό που λάτρεψα σε αυτήν την πόλη, είναι ότι ακόμα και αν ζήσεις εκεί ολόκληρη σου τη ζωή, πάντα θα βρίσκεις κάτι καινούργιο να ανακαλύψεις. Περνούσα κάθε μέρα από τον ίδιο δρόμο και κάθε μέρα ανακάλυπτα και κάτι καινούργιο. Είναι λες και σε προκαλεί να βάλεις τα αθλητικά σου και να βγεις έξω να την εξερευνήσεις.

Το ζήτημα όμως στο τέλος της ημέρας δεν ήταν απλά ότι εξερεύνησα μία πόλη, ότι έζησα σε αυτήν, ότι είδα όμορφα πράγματα, αλλά ότι ανακάλυψα τον ίδιο μου τον εαυτό. Σε εκείνη την πανέμορφη, μεγαλούπολη βρήκα ποια πραγματικά ήμουν εγώ.

Η Αθήνα μου άφησε τις πιο όμορφες αναμνήσεις, είναι η πόλη της καρδιάς μου και όποτε θέλω να βρω ένα κομμάτι του εαυτού μου ξέρω πως μπορώ να επιστρέψω σε αυτήν την πόλη που μου δόθηκε απλόχερα, όπως δόθηκα και εγώ σε αυτήν.

Με αγάπη Θέκλα.

***Απαγορεύεται η μερική ή ολόκληρη αναδημοσίευση του άρθρου σε άλλα sites χωρίς τη συγκατάθεση του beezdom.com


Like it? Share with your friends!

​Πες μας τη γνωμη σου...

ΑΓΑΠΩ! ΑΓΑΠΩ!
3
ΑΓΑΠΩ!
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ! ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
0
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ! ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
2
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
ΔΑΚΡΥΣΑ... ΔΑΚΡΥΣΑ...
0
ΔΑΚΡΥΣΑ...
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ! ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
0
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ! ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!
0
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!