Η Μαίρη είναι μία ιστορία, μία ιστορία που μας είπε τραγουδώντας ο  γνωστός ερμηνευτής, Παύλος Παυλίδης. Μία ιστορία που ίσως έχει συμβεί, όπως είναι και ο τίτλος του εν λόγω άλμπουμ που κυκλοφόρησε το 2013, μαζί με άλλες 15 όμορφες ιστορίες. Είναι ένα από τα πιο γνωστά του τραγούδια, για όσους τουλάχιστον έχουνε αυτού του είδους τα ακούσματα. Γνωστό αλλά και λίγο ξεχασμένο, κάπως σκονισμένο στα ράφια εκείνα της δισκογραφίας.

Η Μαίρη είναι ένα κορίτσι, που λέει να πάει απόψε σινεμά, που αν μπορούσε θα πήγαινε κάθε βράδυ, γιατί δεν άντεχε άλλο πια τη συμβατική ζωή της και απολάμβανε να ζει τις ζωές άλλων μέσα από τη μεγάλη οθόνη.  Ήταν ο μοναδικός τρόπος να γνωρίζει άλλους κόσμους, να ζήσει μεγάλους έρωτες, να βιώσει καινούργιες εμπειρίες.

Η Μαίρη ζει μέσα από τις ταινίες όλα όσα θέλει να ζήσει στην πραγματική ζωή. 

Ρωτήθηκε σε κάποια συνέντευξη που έδωσε ο Παυλίδης: «Είναι υπαρκτό πρόσωπο η Μαίρη;» και αρκέστηκε στο να δώσει την εξής απάντηση: «Τόσο υπαρκτό που καμιά φορά το βλέπω στο καθρέφτη».

Η Μαίρη φοβόταν να ζήσει και ήταν ένας φόβος τόσο μεγάλος που την οδηγούσε στην απραξία. Ζούσε τις ζωές των άλλων μα όχι τη δική της. Σκέφτηκα πόσο θλιβερό είναι όλο αυτό που ζει, σχεδόν την λυπήθηκα.

Την αμέσως επόμενη στιγμή συνειδητοποίησα πως η Μαίρη ζει ανάμεσα μας με σάρκα και οστά, λίγο η πολύ είναι μέσα μας.

Ζούμε σε απαιτητικούς, αγχώδης και συνάμα χαοτικούς καιρούς, οι ρυθμοί είναι έντονοι και η καθημερινότητα μας γεμάτη με υποχρεώσεις. Όλοι τρέχουμε, τρέχουμε να προλάβουμε και στο τέλος δεν προλαβαίνουμε να ζήσουμε.  Και όταν τελικά βρίσκουμε λίγο ελεύθερο χρόνο, επιλέγουμε να καθίσουμε αναπαυτικά στον άνετο διπλό καναπέ του σαλονιού μας από την ΙΚΕΑ, παρέα με τα Smartphones μας, παρακολουθώντας σειρές στην έξυπνη και κινηματογραφικών διαστάσεων τηλεόραση μας.

Επιλέγουμε το ρόλο του θεατή ή στην καλύτερη περίπτωση του κομπάρσου στην ίδια μας τη ζωή

Δεν προτιμάμε την ανθρώπινη επαφή, τη συζήτηση, ένα καφέ με φίλους, μία δραστηριότητα, κάτι, οτιδήποτε που να απαιτεί και λίγο από τη δική μας προσπάθεια. Φοβόμαστε να ζήσουμε, να πάρουμε ρίσκα, να κάνουμε λάθη, να πέσουμε, να πονέσουμε, να κλάψουμε και κτίζουμε τείχη και ζούμε τις ζωές μας στην αδράνεια.

Η Μαίρη του Παύλου Παυλίδη λοιπόν, είναι πιο ζωντανή από ποτέ και αν την αυτή τη στιγμή διαβάζει αυτό το κείμενο θέλω να της πω ευθέως, απόψε να μην πάει σινεμά, να βγει από τη ζώνη ασφαλείας της, να ανοίξει ένα μικρό παραθυράκι για αρχή, ώστε να δει πόσο όμορφη είναι τελικά η πραγματική ζωή.

Αγαπημένη μου Μαίρη δεν είσαι μόνη σου.

Εκεί έξω υπάρχουν πολλοί που περιμένουν κάτι να τους συναρπάσει, κάτι που θα τους βγάλει από την ανιαρή και συμβατική καθημερινότητα τους, που έχουν την ψευδαίσθηση πως ζουν, μα ζουν μία ζωή φορεμένη.

Κι όμως, αγαπημένοι μου,  όλοι μας έχουμε τη δύναμη να αλλάξουμε τα γραφόμενα, το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι να κοιτάξουμε μέσα μας για να βρούμε τι σημαίνει ευτυχία. Να βρούμε το θάρρος να αφήσουμε τη ζωή να μας πάρει όπου θέλει αυτή.

***Απαγορεύεται η μερική ή ολόκληρη αναδημοσίευση του άρθρου σε άλλα sites χωρίς τη συγκατάθεση του beezdom.com


Like it? Share with your friends!

​Πες μας τη γνωμη σου...

ΑΓΑΠΩ! ΑΓΑΠΩ!
1
ΑΓΑΠΩ!
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ! ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
0
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ! ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
0
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
ΔΑΚΡΥΣΑ... ΔΑΚΡΥΣΑ...
0
ΔΑΚΡΥΣΑ...
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ! ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
0
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ! ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!
0
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!