Η Σπιναλόγκα αποτέλεσε το λεπροκομείο της Ελλάδας, από το 1903, μέχρι και το 1957.  Το βιβλίο “Το νησί”, όπου βασίστηκε η σειρά με ομώνυμο τίτλο, περιέγραφε τις συνθήκες στο νησί μέσα από ένα δημιουργικό σενάριο, που συγκλόνισε το πανελλήνιο το 2010.

Η λέπρα (ή νόσος του Χάνσεν) οφείλεται σε ένα μυκοβακτηρίδιο και είναι μεταδοτική όταν υπάρχει επαφή με ασθενή. Η Σπιναλόγκα εκείνη την περίοδο είχε αρκετά άδεια σπίτια, λόγω της αποχώρησης των μουσουλμάνων από το νησί. Έτσι θεωρήθηκε ιδανική για την μεταφορά των ασθενών, για να απομακρυνθούν από τον υγιή πληθυσμό. Παρά το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού (95%) έχει φυσική ανοσία, η ανίατη και θανατηφόρος τότε ασθένεια, ήταν ο μεγαλύτερος φόβος του κοινού τότε.

Πριν τη μεταφορά τους, οι ασθενείς φορούσαν κουδούνια για να προειδοποιούν τον κόσμο να απομακρύνεται. Κάπως έτσι νιώθαμε κι εμείς χτες, σαν λεπροί σε μεταφορά. Αρχικά δεχθήκαμε την απόρριψη του να επιστρέψουμε στη χώρα μας κι έπειτα, το φόβο λόγω άγνοιας μήπως έχουμε έναν ιό, για τον οποίο γνωρίζουμε τόσα λίγα προς το παρόν.  

Χθες φτάσαμε στο αεροδρόμιο της Κύπρου. Μας μέτρησαν στο αεροπλάνο, μας μέτρησαν καθώς κατεβαίναμε, μας μέτρησαν στο λεωφορείο και μετά στο αεροδρόμιο. Τριάντα άτομα ήμασταν όλα κι όλα. Μπορούσε κάποιος να μας θυμάται έναν έναν. Υποθέτω υπήρξαν περιπτώσεις αφίξεων που κατέβηκαν από το αεροπλάνο κι άρχισαν να τρέχουν, και κατάφεραν να το σκάσουν κάπως από τους αεροδιάδρομους, αλλιώς δεν εξηγείται που η αστυνομία συνόδευε το λεωφορείο μας.

Μας πήραν τη θερμοκρασία και όσοι κατάφεραν να έχουν “δεύτερη εξαίρεση” κάλεσαν ταξί για να τους πάρουν στο σπίτι που αγόρασαν με το διαβατήριό τους (για να προλάβω τη σκέψη σου, δεν το λέμε ρουσφέτι, χαρτί γιατρού λέγεται στις ημέρες μας).

Αστυνομία, νοσηλευτές, στρατιώτες… Όλοι με μάσκες. Όλοι για εμάς; Τι γίνεται;

Περιμέναμε περίπου μια ώρα για να αποχωρίσει η προηγούμενη άφιξη, να απολυμάνουν και να φέρουν τις δικές μας αποσκευές. Έπειτα μας έβγαλαν έξω να περιμένουμε μερικές ώρες για το λεωφορείο. Είπαμε όλοι τις περιπέτειες που ζήσαμε μέχρι να επιστρέψουμε Κύπρο στον στρατιωτικό που στεκόταν στωικά και περίμενε μαζί μας.

Ο οδηγός άνοιξε μόνο την πίσω πόρτα για να μην πλησιάσουμε τη θέση του. Η πόρτα του λεωφορείου δεν έκλεινε καλά και παγώσαμε. Αν δεν είχαμε κορωνοϊό, κάποιον ιό να αποκτήσουμε, να μην είμαστε άδικα σε καραντίνα.

Στο ξενοδοχείο μας περίμενε στρατονομία. Μας έβγαζαν φωτογραφίες σαν να ήμασταν αξιοθέατα (μάλλον έτσι νιώθει και η Shakira) και αν πλησίαζες να ρωτήσεις κάτι απομακρύνονταν σιγά σιγά καθώς σου μιλούσαν (αν και φορούσαμε μάσκες όλοι).

Από τότε είμαστε σε ένα δωμάτιο 4x4, πρωί, μεσημέρι, βράδυ. Μας αφήνουν το φαγητό στην πόρτα, μας έφεραν και κάποια απαραίτητα. Το ξενοδοχείο είναι καθαρό, δεν έχουμε θέμα, το φαγητό κρύο, αλλά δεν έχουμε παράπονο, κάνουν ότι μπορούν. Δεν έχει σημασία ποιο είναι το ξενοδοχείο, για εμάς είναι ένα δωμάτιο απομόνωσης.

Τη δεύτερη ημέρα ήρθαν να μας πάρουν τη θερμοκρασία. Κάποιος είχε δέκατα. Δεν ερχόμαστε σε επαφή με κανέναν, αλλά ίσως ήταν στο ίδιο λεωφορείο με εμάς, ίσως ήταν δίπλα μας όταν μαζευτήκαμε έξω από την πόρτα του ξενοδοχείου, ίσως όμως και να είναι απόλυτα υγιής.

Δεν είναι το ίδιο με το να είσαι σπίτι σου, να μπορείς να μαγειρέψεις, να βάλεις πλυντήριο, να καθαρίσεις, να κατεβάσεις τα καλοκαιρινά, να διαλέξεις ένα βιβλίο από τη βιβλιοθήκη ή να τη ξεσκονίσεις, έστω να αλλάξεις δωμάτιο στην τελική. Και σε εσάς που αρέσουν οι αριθμοί και οι στατιστικές, και υποστηρίζετε αυτά τα μέτρα, μελετήστε και λίγο τις επιπτώσεις που έχει αυτού του είδους η απομόνωση, στη ψυχολογία του ανθρώπου.   

Αυτά τα αυστηρά μέτρα προέκυψαν λόγω της ανυπακοής του κόσμου να αυτο-περιοριστεί μετά από την άφιξη τους στο νησί. Το κόστος για κάθε βράδυ εδώ για τον κάθε ένα μας ποιο να είναι άραγε; Θα άνοιγε το ξενοδοχείο και να μας προσφέρει όλες αυτές τις “ανέσεις” με λιγότερο από €90  πάνω κάτω το βράδυ/άτομο; Αυτό για 14 ημέρες είναι μεγαλύτερο από €1.000/άτομο. Πόσο είναι το κόστος για ένα τεστ κορωνοϊού; Μεγαλύτερο από αυτό; Αν μας έκαναν το τεστ θα γνωρίζαμε πιο νωρίς αν είμαστε κρούσματα κι όχι να αναμένουμε αν κάποια στιγμή εμφανιστούν τα συμπτώματα, κλεισμένοι σε 4 τοίχους για δύο εβδομάδες. Ας μάθουμε κάτι από τα μέτρα άλλων χωρών, όπως ότι το ιδανικό είναι ο συνδυασμός μέτρων σφιχτού ελέγχου συνόρων με ταχεία αναγνώριση κρουσμάτων και άμεσο περιορισμό ύποπτων κρουσμάτων.

***Απαγορεύεται η μερική ή ολόκληρη αναδημοσίευση του άρθρου σε άλλα sites χωρίς τη συγκατάθεση του beezdom.com


Like it? Share with your friends!

​Πες μας τη γνωμη σου...

ΑΓΑΠΩ! ΑΓΑΠΩ!
4
ΑΓΑΠΩ!
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ! ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
0
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ! ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
0
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
ΔΑΚΡΥΣΑ... ΔΑΚΡΥΣΑ...
13
ΔΑΚΡΥΣΑ...
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ! ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
2
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ! ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!
0
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!