Επιστρέφω στο σπίτι αργά, στη δουλειά μου δεν υπάρχει το 8ωρο, η κούραση δεν είναι μόνο στους ώμους, στα πόδια, στα μάτια. Κουράστηκε η ψυχή μου. Ξαπλώνω στον καναπέ και ανάβω τηλεόραση, μετά μπάνιο και ύπνο. Την επομένη το ίδιο. Και την μεθεπόμενη. Όλη η ζωή μου η ίδια σκηνή σε επανάληψη.

Το κινητό δεν σταματά ποτέ να χτυπά. Μηνύματα στις κοινές συνομιλίες που ο καθένας στέλνει τις μπούρδες του. Μια φορά κάθε τόσο τα διαβάζω όλα μαζεμένα. Βάζω ένα like, στέλνω μια φατσούλα ή κάνω ένα σχόλιο. Στις αηδίες είναι της μόδας τα GIF

Πάντα υπάρχει κάτι κανονισμένο. Μία έξοδος, μία βόλτα, ένας καφές∙ στις καλύτερες PlayStation, ταινία, και μουσικές βραδιές. Πάντα με ένα ποτήρι αλκοόλ στο χέρι. Γιατί πώς περνά ο άνθρωπος καλά αν δεν έχει λίγο αλκοόλ στο αίμα του. Μάθαμε τις καλύτερες στιγμές της ζωής μας, να είμαστε μεθυσμένοι και να μην τις θυμόμαστε ή να τις χαλάμε. Και τις χειρότερες, να τις περνάμε με καφέ και τσιγάρο για να μένουν καλά χαραγμένες στη μνήμη μας. Και τελικά, πώς διαχωρίζονται οι καλές από τις άσχημες στιγμές; Αχ, μα υπάρχουν καλές;

Περνούν όλα από το μυαλό μου αυτές τις ώρες στο καναπέ. Θα σκεφτώ τη στιγμή που κόρναρα στην κοπελίτσα που οδηγούσε σαν πρωτάρα ή στον παππούλη που δεν έλεγε να πατήσει το γκάζι, το τηλεφώνημα της μαμάς που το έκλεισα τόσες φορές απότομα και πλέον δεν με παίρνει τόσο συχνά, το αφεντικό που με είδε με ευχαρίστηση όταν έκλεισα 14ωρο πάλι στο γραφείο, τον περιπτερά που πάντα είναι βιαστικός, την υπάλληλο στο φούρνο που πάντα μου λέει καλημέρα χαμογελαστή κι εγώ δεν απαντάω κουβέντα, τον άστεγο που κοιμάται πάντα στην ίδια γωνία ακόμη κι όταν βρέχει, τη γειτόνισσα που με βλέπει όλο νεύρα γιατί ενοικιάζω το διαμέρισμα στο οποίο θα ήθελε να μένει η νιόπαντρη κόρη της, που αναγκάστηκε να βρει ένα τετράγωνο μακριά.

Οι σκέψεις δεν έχουν τελειωμό, για αυτό τα περισσότερα βράδια βάζω καμιά ταινία για να ξεχνιέμαι. Δεν χρειάζεται να σκέφτομαι, απλά να περάσει με ανούσιο τρόπο ο χρόνος μέχρι να αποκοιμηθώ.

Πονάει το στομάχι μου, σηκώνομαι και φτιάχνω τσάι. Μου αρέσει αυτή η αίσθηση του ατμού που μου χαϊδεύει το πρόσωπο. Πάει καιρός να μου χαϊδέψει ένα χέρι το πρόσωπο, να νιώσω μια ζεστασιά μες τον κυνισμό της κοινωνίας που ζω.

Κάποτε είχα ζωή, είχα αληθινές φιλίες, πίστευα σε ένα Θεό, είχα μια ιδεολογία και μιλούσα για τις απόψεις μου, υπερασπιζόμουν το άδικο και έβρισκα ουσία στα μικρά, αυτά που κλείστηκαν μες τα ντουλάπια, που εξαφανίστηκαν. Είμαι κι εγώ ένας Ανθρωπάκος, όπως με αποκαλεί ο Ράιχ, ένας υποστηριχτής άλλων ανθρωπάκων που αποκτούν εξουσία επειδή εγώ τους στηρίζω. Έκανα το ένα λάθος μετά το άλλο.

Ποτέ δεν κοιμάμαι ειρηνικά πλέον. Μα σήμερα νιώθω ότι ξύπνησα άνθρωπος. Έβαλα μια ωραία χρωματιστή γραβάτα που μου έκανε δώρο η μητέρα τα Χριστούγεννα, έβγαλα selfie και της έστειλα. Με πήρε τηλέφωνο και μιλήσαμε. Καλημέρισα την κυρία στο φούρνο με ένα χαμόγελο και δεν κόρναρα καθόλου εκείνο το πρωινό, έκανα υπομονή όσο ήμουν στο τιμόνι. Σταμάτησα σε ένα ταξιδιωτικό γραφείο κι έκλεισα εισιτήρια∙ ένας φτηνός προορισμός, που δεν ξέρω καν που βρίσκεται στο χάρτη. Έφτασα στο γραφείο με μια μικρή καθυστέρηση. Παρέδωσα την επιστολή της παραίτησής μου στο αφεντικό που την είδε αδιάφορα και ενημέρωσα τον σπιτονοικοκύρη μου ότι θα παραχωρούσα το διαμέρισμα στη γειτόνισσα σε ένα μήνα.

Και κάπως έτσι έκανα check-in στη ζωή.

***Απαγορεύεται η μερική ή ολόκληρη αναδημοσίευση του άρθρου σε άλλα sites χωρίς τη συγκατάθεση του beezdom.com


Like it? Share with your friends!

​Πες μας τη γνωμη σου...

ΑΓΑΠΩ! ΑΓΑΠΩ!
4
ΑΓΑΠΩ!
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ! ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
0
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ! ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
0
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
ΔΑΚΡΥΣΑ... ΔΑΚΡΥΣΑ...
2
ΔΑΚΡΥΣΑ...
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ! ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
1
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ! ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!
0
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!